• Copyright

    <span>Copyright</span>

    © 2019 Historia Ime

May 10, 2026
Feminizmi  / Fotoja e dites  / SLIDER BALLINA
Grafiti në rrugët e Tiranës në ditën e të dashuruarve: “Kush të rreh NUK të do!”
Historia Ime Posted On 14/02/2018


Në ditën Shën Valentinit, Tirana është zgjuar me një mesazh të fortë kundër dhunës ndaj grave. Një grupim feminist ka realizuar disa grafiti ku kundërshtohet me forcë tendenca e shoqërisë për t’i justifikuar vrasjet e dhunshme të grave me etiketimin “krim pasioni”.

“Krimi i pasionit është thjesht krim! Pasioni as nuk rreh, as vret!”, thuhet në reagimin e publikuar nga grupimi.

Reagimi i plotë:

“Gjatë gjithë vitit gratë dëgjojnë t’u thuhet: Kush të rreh të do!
Gjatë gjithë vitit, gratë dëgjojnë t’u thuhet: Fati i gruas janë lotët!
Gjatë gjithë vitit, gratë dëgjojnë t’u thuhet: “Grueja asht shakull për me bajtë”.
Ndërkohë çdo 14 shkurt, gratë shqiptare dëgjojnë t’u thuhet sa shumë i duan burrat i tyre, ato marrin dhurata, lule dhe çokollata.
Afërsisht çdo dy javë gratë vriten prej burrave të tyre me thika, sëpata dhe plumba.
Por dashuria e vërtetë nuk vret! Krimi i pasionit është thjesht krim! Pasioni nuk rreh, as vret!
Kush dashuron nuk ngre dorë ndaj njeriut që do! Kush të rreh NUK të do!
Prandaj Dashuro, Mos Vrit!”

#DashuriaNukVret    #Dashuromosvrit


Continue Reading
0


Ditari  / LGBTI+
Unë jam Ti
Alba Ahmetaj Posted On 13/02/2018


(dedikuar djalit të vetëvrarë)

Unë, ai, ti, ne të gjithë po vritemi përditë.

Vritemi përditë ku më shumë e ku më pak.

Na vrasin të gjithë, na vret familja, miqtë, shoqëria.

Na vret maska që vendosim në mëngjes dhe e heqim në mbrëmje.

Gjithçka është vrastare për ne.

Dhe pasi na kanë vrarë me fjalë, gjeste, dhunë, na çojnë drejt aktit final.

Na çojnë drejt vetëvrasjes.

Por nuk dua të ndalem e të analizoj aktin e vetëvrasjes.

As nuk dua ta viktimizoj viktimën.

Do të doja vetëm ta pyesja përse e bëri.

Por në pamundësi për të marrë përgjigje prej tij, po mundohem të përgjigjem vetë.

Mbase u vetëvra se nuk gjeti dot veten në këtë shoqëri derrash ku më i miri Derr mburret se ka noçkën më të madhe.

Ose sepse familja refuzonte ta kuptonte e ta pranonte birin, vëllain, nipin.

Ndoshta sepse nuk gjente më një fije shprese, një dritë sado të vogël që t’i ngrohte shpirtin.

Mbase të gjithë e kishin lënë në mëshirë të fatit dhe vetëvrasja ishte zgjidhja.

Nuk e di! As nuk e njoh!

Por di që iku një njeri, iku në mënyrën më të keqe të mundshme.

Iku duke i marrë jetën vetes!

Të paktën pusho i qetë aty ku ke shkuar!

Këtu nuk munde!

Nuk të lanë!/Lorela


Continue Reading
0


Feminizmi  / SLIDER BALLINA
Deputetët polakë përkrahin kufizime edhe më të ashpra ndaj abortit
Alba Ahmetaj Posted On 13/02/2018


Parlamenti Polak ka hedhur poshtë legjislacionin e propozuar për liberalizimin e ligjeve të abortit, në vend që të miratojë propozime për një komision të ri parlamentar për shqyrtim të mëtejshëm.

Polonia që tani ka disa nga ligjet më kufizuese të abortit në Evropë, me ndërprerje të lejuara vetëm kur jeta e fetusit është nën kërcënim, kur ekziston një kërcënim serioz për shëndetin e nënës ose nëse shtatzënia vjen nga përdhunimi ose incesti.

Nëse zbatohet, ligji për “ndalimin e abortit” – një nismë e ashtuquajtur qytetare e propozuar nga grupet konservatore – do të përjashtonte abortet e kryera për shkak të çrregullimeve të fetusit.

Raste të tilla përbëjnë rreth 95% të aborteve ligjore në Poloni. Është vlerësuar se, dhe shumë gra polake që kërkojnë aborte shkojnë jashtë vendit, ose blejnë tabletat e abortit në internet.

“Kjo është një ditë e zezë për gratë polake”, tha një drejtor ekzekutiv i Federatës për Gratë dhe Planifikimit Familjar. “Nëse ligji miratohet, gratë polake do të vdesin.Ne trajtohemi si të panevojshme- ne jemi vetëm për të lindur dhe nëse lindim një fëmijë shumë të sëmurë, lihemi ta rritim fëmijën vetë pa asnjë ndihmë.”

Në vitin 2016, partia qeverisëse e Polonisë, Partia e Drejtësisë dhe Ligjit(PiS) kishte një ndalim të përgjithshëm për abortin dhe kalimi i propozimit në fazën e komitetit provokoi demonstrata masive në rrugë që u njohën si “protesta të zeza”.

Por udhëheqësi i partisë së djathtë, Jarosław Kaczyński, tregoi se qeveria do të vazhdojë të kërkojë ta shtrëngojë ligjin. Ai tha: “Ne do të përpiqemi të sigurohemi që edhe në shtatzënitë që janë shumë të vështira, kur një fëmijë është e sigurtë që do të vdesë, është shumë i deformuar, gratë të lindin në mënyrë që fëmija të pagëzohet, të varroset dhe të ketë një emër”.

Duke prezantuar kufizimet e ligjit të abortit të mërkurën, Kaja Godek e Fondacionit anti-abort Jeta dhe Familja u tha deputetëve se “ne kemi ardhur në parlament sot, sepse nuk duam që spitalet të kthehen në thertore”.

Që nga marrja e detyrës në vitin 2015, PiS ka përfunduar financimin e shtetit për trajtimin IVF dhe ka paraqitur një kërkesë për recetë për të marrë pilulën 24 orëshe(kontraceptivin emergjent).

Łukasz Szumowski, i emëruar ministër i shëndetësisë gjatë një riorganizimi të qeverisë këtë javë, është një nga afro 4,000 mjekët polakë që kanë nënshkruar një “deklaratë besimi” duke u zotuar të mos marrin pjesë në “abort, eutanazi, kontracepsion, mbarësim artificial dhe / ose fekondim in vitro “Për shkak se veprime të tilla jo vetëm që shkelin urdhërimet themelore të Dhjetë komandimeve të Moisiut, por refuzojnë edhe vetë krijuesin”.

Deputetët konsideruan një propozim për liberalizimin e ligjeve të abortit. Ligji “Shpëtojmë gratë” do të lejonte abortin deri në javën e 12-të të shtatzënisë dhe do të siguronte qasje më të mirë në kontraceptivëve emergjent, kujdesin mjekësor dhe edukimin seksual.

Por përparimi i tij drejt fazës së komitetit u refuzua nga tetë vota, duke nxitur armiqësi pasi aktivistët e pro-zgjedhjes akuzuan deputetët e opozitës se tradhtuan gratë polake duke mos marrë pjesë në votim. Dhjetëra deputetë të opozitës që ishin të pranishëm abstenuan.

“Shumë politikanë besojnë se karriera e tyre varet nga Kisha Katolike”, tha Kacpura. “Por ne do të vazhdojmë ta luftojmë këtë, sepse luftojmë për jetën tonë”./A.A.

/theguardian.com


Continue Reading
0


LGBTI+  / SLIDER BALLINA  / Te Drejtat e Njeriut
Çfarë po ndodh me të drejtat LGBT në Afrikën e Jugut?
Alba Ahmetaj Posted On 13/02/2018


Foto:Twitter

Një valë e madhe dhune kundër komunitetit LGBT po dokumentohet në Afrikën e Jugut, duke përfshirë këtu përdhunime të njëpasnjëshme, si dhe vrasjen e një çifti lezbikesh të cilat u përdhunuan, u torturuan dhe u vranë, duke shkaktuar zemëratë në opinion publik në vend.

Një rast tjetër i frikshëm ishte dhe video-ja e cila mori shumë shikueshmëri, ku tregohej një çift i cili abuzohej dhe turpërohej nga policia. Raportime të frikshme vijnë dhe nga një Kishë në Afrikën e Jugut mbi të cilën rëndojnë akuzat se janë dhunuar fizikisht djem gej si dhe janë detyruar të paguajnë “dëme” për shkak të seksualitetit të tyre.

Edhe pse Afrika e Jugut ka qenë një prej vendeve të para në botë që ka prezantuar të drejtat LGBT në kushtetutë, vendi vijon të ketë një raport të cunguar kundrejt komunitetit LGBT. Në maj 1996 Afrika e Jugut u kthye në jurisdiksionin e parë në botë që ofron mbrotjen ligjore të personave LGBT nga çdo formë e diskriminimit me bazë racën, identitetin gjinor, orientimin seksual si dhe motive të tjera.

Edhe pse vendi legalizoi martesat brenda gjinisë së njëjtë në 2006, një skemë agresive e diskirminimit prevalon akoma në vend – dhe prek disa prej pjesëtarëve të komunitetit më shumë se të tjerët. Përshembull lesbiket në zonat rurale të Afrikës së Jugut përballen me diskriminim të lartë.

Krimet e urrejtjes kanë pësuar rritje vitet e fundit, ndër të cilat gratë lesbike me ngjyrë që vijnë nga fshatra ose qyteza kthehen në viktima të përdhunimeve “korrigjuese” (quhen korrigjuese pasi sipas agresorit ka për qëllim të korrigjojë seksualitetin e këtyre grave).

Për shkak të legjislacionit protektiv ndaj komunitetit LGBT, shumë pjesëtarë të këtij komuniteti nga shtetet afrikane, që përballen me dhunë të paprecedent vijnë në Afrikën e Jugut si refugjatë. Por ku arrijnë këtu ata përballen me një realitet ndryshe nga çfarë kishin shpresuar./k.m/

Burimi: Pink News


Continue Reading
0


Blog  / Ditari  / Headline  / LGBTI+  / SLIDER BALLINA
Mendime pas vetvrasjes së një aktivisti gej në Tiranë
Kristi Pinderi Posted On 13/02/2018


Nga Kristi Pinderi

Javën që shkoi, M.*, një pjesëtar i komunitetit LGBTI në Tiranë vrau veten. Ishte e ëma ajo që e gjeti të vetvarur në dhomën e tij.

Një ditë më parë, siç tregojnë miqtë e ngushtë, kishte dalë me ta dhe nuk u kishte dhënë të kuptonin se diçka nuk shkonte.

Asgjë nuk kishin kuptuar as familjarët. Me këta të fundit nuk i kishte patur gjithmonë mirë marrëdhëniet. Në një dokumentar me metrazh të shkurtër që realizuam në vitin 2012, ku personazhet flisnin me zë e imazh të mbuluar, M. na kishte treguar si vëllai i kishte gjetur facebook-un hapur, i kishte lexuar mesazhet e të dashurit dhe pas kësaj asgjë nuk ishte si më parë. (më poshtë video 11 minuta e këtij dokumentari ku flet M.)

http://https://www.youtube.com/watch?v=ACG3XllSjYI&t=238s

Ofendimet e tipit “b..q..” jo pak herë përfundonin në grushta e shkelma brenda mureve të shtëpisë, episode këto që në disa raste e kishin detyruar M. të ikte nga shtëpia e nëse nuk gjente dot dikë që ta ndihmonte, të flinte rrugëve.

Por unë atë do e mbaj mend për diçka tjetër. Pa e ditur as ai vetë, ka hyrë në historinë e lëvizjes për të drejtat e LGBTI në Shqipëri kur një ditë me shi të rrëmbyer, në maj te vitit 2012, ai bashkë me ne u bë pjesë e një grupi prej vetëm 9 vetësh që dolëm në paradën e parë me biçikleta në Tiranë. Ai sfidoi me kurajo një mal historik me paragjykime për t’u ndjerë i lirë, qoftë dhe për disa minuta.

Kërkon guxim dhe forcë të madhe karakteri diçka e tillë edhe sot, në vitin 2018. M. e kishte guximin dhe ishte një djalë i fortë i cili i përballonte i vetëm vështirësitë: varfërinë, duke punuar atëherë kur moshatarët e tij endeshin pa interes për punë rrugëve të ish-bllokut; fyerjet e familjarëve apo të kujtdo që për shkak të mendjengushtësisë nuk mund të kuptonte dhe të pranonte orientimin e tij seksual, i përballonte duke ruajtur me fanatizëm të drejtën e tij për të qenë i lirë, njësoj si atë ditë maji të vitit 2012.

Ndonëse vetvrasja është një akt iracional dhe nuk mund ta shpjegosh dot me common sense, gjithë këto ditë jam përpjekur të kuptoj se pse ky djalë kurajoz, i ri, i bukur dhe plot energji, pasi përballoi gjithçka edhe gjithkënd, u dorëzua në fund?!

Ceshtja e mirëqënies psiko-sociale të personave LGBTI është si një elefant i heshtur në një dhome ku të gjithë bëjnë sikur nuk është aty dhe përpiqen ta injorojnë. Nuk mund të rrimë më duke heshtur dhe duhet gradualisht të fillojmë të flasim e të kujdesemi për njëri tjetrin. Shifrat, aty ku ka, janë alarmante.

Personat e komunitetit LGBT që jetojnë në shoqëri heterocentrike janë 3 herë më të ekspozuar ndaj mendimit të vetvrasjes. Dimë gjithashtu se nuk është të qenurit LGBT që të ekspozon më shumë ndaj vetëvrasjes, por është diskriminimi, refuzimi, frika, ngacmimet dhe bullizmi në shoqëri, në familje dhe në shkolla që krijojnë një ambient jo mbështetës dhe rrisin rrezikun e mendimeve vetëvrasëse.

Studimet tregojnë se më shumë se 60% e të rinjve LGBT në Evropë (në Shqipëri shifra është mbi 90 përqind) përjetojnë episode negative të përsëritura që lidhen me bulizmin, veçimin, dhunën verbale dhe fizike në shkolla.

Më shumë se gjysma e personave LGBT janë viktima të diskriminimit dhe paragjykimeve brenda familjes shpesh në formën e dhunës, dëbimit dhe refuzimeve nga pjesëtarët e familjes. Të rinjtë LGBT të refuzuar nga familja, janë 9 herë më të ekspozuar ndaj mendimeve vetëvrasëse. Një në tre persona LGBT në Evropë përjeton diskriminim dhe refuzim edhe nga grupet e vogla shoqërore kur vendos të dalë hapur, duke humbur lidhjet dhe duke u refuzuar nga miqtë.

Beteja për të krijuar një vend të sigurt për të gjithë, pavarësisht orientimit seksual dhe identitetit gjinor është një betejë për të gjithë jo vetëm për ne personat LGBTI.

Por ne ama, anëtarët e komunitetit LGBTI, mund të bëjmë diçka që të tjerët nuk e bëjnë dot. Ashtu siç kemi treguar në histori, sidomos në vende ku kjo ka qenë e lehtë të dokumentohet, ne mund ta konsiderojmë njëri tjetrin, si pjesë të një familje të madhe.

Jo pak herë kur familjet tona na kanë lënduar, ne kemi gjetur ngrohtësi tek vëllezërit dhe motrat e komunitetit. Kur shtëpia na ka përzënë, shtëpi na janë bërë shokët e shoqet e komunitetit. Kur të gjithë kanë dashur të na izolojnë me përçmimin e tyre, ne kemi mundur të jetojmë të lumtur duke gjetur njëri tjetrin. Kur na kanë dhunuar, jemi mbrojtur më mirë bashkë. Kur na kanë fyer, kemi ditur të jemi më të fortë, sepse kemi patur njëri tjetrin.

Fuqia e solidaritetit tonë vëllazëror i tejkalon paragjykimet dhe vështirësitë titanike që na është dashur të përballojmë në jetë. Kemi humbur shumë vëllezër e motra ndaj nuk bën të humbim asnjë tjetër, as edhe një tjetër.

Ndihem në faj që nuk munda të bëj dot më shumë që M. të mos refuzonte të kishte shpresë për të ardhmen. Për këtë arsye kujtimi i tij do të më përndjekë gjatë e nuk do të më ikë kollaj nga kujtesa.

Njësoj si buzëqeshja e tij plot jetë atë ditë me shi në maj të vitit 2012, atë ditë kur ai, pa e kuptuar, e bëri Shqipërinë një vend më të mire, një vend që megjithatë, nuk diti t’ia kthejë këtë të mirë.

*Nuk mund të përdorja emrin e plotë duke qenë se nuk jam i sigurt nëse ai vetë do ta donte ketë gjë, e jo për arsye të familjes së tij.

 


Continue Reading
3


Feminizmi  / SLIDER BALLINA
A është përndjekja romantike?
Alba Ahmetaj Posted On 12/02/2018


Sipas komedive romantike, mund të jetë. Dhe ky është një problem që prek 1 në 6 gra në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Këto të dhëna janë marrë nga burime të shumta si: CDC “Sondazhi kombëtar i partnerëve intimë dhe dhunës seksuale të Raportit të Shtetit : 2010-2012,”; Miller, “Përndjekja: modelet, arsyet…” 2012; Lippman, “E bëra sepse nuk kam rreshtur kurrë së dashuri” 2015; Macarthur Et Al., “Dorëshkrime përndjekjeje” 2010; Mcfarlane Et Al., “Përndjekja dhe femicidi nga partnerët intimë” 1999; Mohandie Et Al., “Gjurmimi i tipologjisë së përndjekjes” 2006.

Përndjekës të jetës reale mund të motivohen nga deluzioni i fatit romantik, dhe një nga mitet që komeditë romantike përjetësojnë, është që përndjekja është një shprehje e dashurisë së vërtetë.

Sipas Julia Lippman, hulumtuese e medias mbi përndjekjen, nëse njerëzit i përkrahin këto “mite të përndjekjes,” ata vetë ka më shumë mundësi që të sillen si përndjekës dhe gjithashtu mund të mos e shohin sjelljen përndjekëse drejtuar ndaj tyre si problem. Ndërsa përndjekëset femra shihen si të “çmendura”, përndjekja nga meshkujt është normalizuar. Shpesh shohim nëpër komeditë romantike se si burri kërkon një grua, gruaja e refuzon burrin, burri vazhdon ta kërkojë gruan, gruaja vazhdon ta refuzojë burrin dhe pastaj në njëfarë mënyre, si me magji, ajo i dorëzohet sharmit të tij dhe jetojnë të lumtur në jetë të jetëve. Por sigurisht që në jetën reale, kjo lloj sjelljeje, zakonisht nuk të çon në rrugën drejt martesës, më shpesh të çon në rrugën e urdhërit të mbrojtjes. Thrillerat tregojnë anën e errët të studimit të Lipmann. Shumë skena të frikshme i bëjnë gratë të besojnë se përndjekja nuk është edhe aq lajkatuese. Por kur gratë i shohin komeditë romantike si reale, ato ka shumë mundësi që ti mbështesin mitet e përndjekjes. 76% e grave të vrara nga partnerë intimë, janë përndjekur prej tyre 12 muajt e fundit. Mund të jetë tmerruese, dhe mundet në fakt të jetë duke pregatitur terrenin për çfarëdo lloj dhune. Prandaj që media të kontribuojë në perceptimin që përndjekja është e padëmshme, është shumë gjë e keqe. Ndërsa përndjekja mund të prekë këdo, më shumë gra përndiqen e më shumë burra janë përndjekës. Ekziston ideja që “djemtë janë djem”, dhe gratë thjesht duhet ta pranojnë këtë. Dhe ajo që po shohim tani, është pak rezistencë ndaj kësaj, si nga gratë, dhe ndoshta më e rëndësishjma,po ashtu  edhe nga burrat./A.A.

/facebook.com/ajplusenglish


Continue Reading
0


Ndodhi sot  / SLIDER BALLINA  / Te Drejtat e Njeriut
Fermerëve të Korçës u mbeten prodhimet pa shitur, pezullojnë shkollën në shenjë proteste
Historia Ime Posted On 12/02/2018


Fermerët dhe banorët e fshatit Orman në Korçë dolën sot në protestë pasi prodhimet bujqësore u kanë mbetur pa shitur. Mësimi në shkollën e fshatit është pezulluar pasi banorët kanë marrë masa për të mos i dërguar fëmijët në shkollë në shenjë revolte për situatën e krijuar.

Banorët e Ormanit fajësojnë qeverinë se po favorizon prodhimet e importit duke e çuar fshatin drejt një krize të rëndë ekonomike:

“Përpara dhjetë ditësh unë isha në Tiranë, atje vetëm 10 për qind ishte mall Korçe, i tërë malli që shitet është mall i jashtëm, nuk pyet më njeri për ne”, tha një prej banorëve.

Video: Banorët e fshatit Orman protestojnë për mos shitjen e prodhimeve bujqësore 

Një ditë më parë, ata paralajmëruan përshkallëzimin e protestës, duke nisur me bllokimin e shkollës e më pas me tubime përpara bashkisë dhe drejtorisë së bujqësisë.

Ditën e sotme nënkryetari i Bashkisë së Korçës ka shkuar në fshatin Orman, por banorët kanë refuzuar të flasin pa prezencën e mediave.

Banorët kërkuan një takim me kryebashkiaku ne Korçës dhe më një përfaqësi nga Ministria e Bujqësisë ku të dëgjohen kërkesat e tyre për produktet bujqësore të mbetura pa shitur.

/l.k./


Continue Reading
0


Fotoja e dites  / Shendetesi  / SLIDER BALLINA
Makina private pa kriter në QSUT– rrisin ndotjen dhe bllokojnë ambulancën
Historia Ime Posted On 12/02/2018


Numri i madh i pacientëve në shërbimin e urgjencës infektive të Qendrës Spitalore Universitare “Nënë Tereza” ka sjellë kaos në ambientet e spitalit. Gazeta “Shëndet +” sjell pamje të oborrit të qendrës spitalore ku duket një grumbullim i madh makinash private.

Numri i pacientëve që marrin shërbime pranë këtij reparti të QSUT është 200 raste çdo 24 orë, raportojnë mjekët.

Situata e krijuar ngre edhe një herë problemin e lejimit apo jo të hyrjes pa kriter të makinave në ambientet e spitalit, të cilat siç shihet në këtë rast kanë bllokuar kalimin e ambulancës dhe veç të tjerash bëhen shkak për rritjen e nivelit të ndotjes brenda spitalit.

QSUT_infektiv


Continue Reading
0


LGBTI+  / SLIDER BALLINA  / Te Drejtat e Njeriut
Adam Rippon, sportisti i parë gej që përfaqëson SHBA në Lojërat Olimpike Dimërore
Alba Ahmetaj Posted On 12/02/2018


Foto:Twitter

Skiatori amerikan Adam Rippon u kthye në sportistin e parë që doli hapur si gej dhe që kualifikohet në Lojërat Olimpike. Rippon është një prej tre skiatorëve meshkuj që u kualifikuan në Lojërat Olimpike në Korenë e Jugut. Në këtë mënyrë Rippon kthehet në personin e parë gej që përfaqëson SHBA në Lojërat Olimpike Dimërore.

“Mendoj se ditët e sotme është shumë e rëndësishme që të ndihesh krenar se kush je. Nuk mund ta besoj se çfarë kam arritur sot. Kur kthehem mbrapa në kohë mendoj se kur isha i vogël ëndërroja që një ditë nëse do të më jepej mundësia të arrija majat, do të rrëfeja historinë time, historinë e një djali gej” shprehet skiatori amerikan.

Por përpara kualifikimi të tij Rippon kishte tentuar tre herë të përfaqësonte SHBA në Lojërat Olimpike, duke u renditur në vendin e pestë në klasifikimin kombëtar në 2010 dhe në vendin e tetë në vitin 2014. Pas rezultatit të vitit 2014 Rippon e kishte menduar seriozisht të hiqte dorë nga sporti. Rippon bëri “coming out” në tetor të 2015. Rippon foli hapur për seksualitetin e tij në një revistë dedikuar skiatorëve, ku skiatori tregoi për stereotipet që ekzistojnë rreth sportistëve. Ja si u shpreh ai:

“Të qenurit gej nuk është diçka që më përkufizon mua. Ajo çfarë përbën esencën e karakterit tim është ajo çfarë mamaja më ka mësuar: të trajtosh gjithësecilin me respekt dhe të punosh fort për atë që do. Por s’mund ta mohoj se njerëzit janë të obsesionuar me orientimin seksual. Njerëzit vdesin për thashetheme”./k.m/

Burimi: Pink News


Continue Reading
0


LGBTI+  / SLIDER BALLINA  / Te Drejtat e Njeriut
Gjykata në Strasburg emëron gjykatësen transfobike, reagojnë aktivistët dhe shoqatat
Alba Ahmetaj Posted On 10/02/2018


Foto: Twitter

“Ekzistojnë vetëm dy gjini: djemtë dhe vajzat;

homoseksualët vuajnë nga sëmundje të ndryshme;

nuk është e vërtetë që nëse e bëjmë abortimin ilegal, do të vdesin më shumë gra gjatë abortimit në rrugë klandestine;

gratë në ditët e sotme nuk dëshirojnë të emancipohen nga askush...”

Këto deklarata kontroverse janë citime të bëra përgjatë viteve nga gjyqtarja spanjolle e cila sapo është emëruar pranë trupit gjykues në Gjykatën e Strasburgut.

Emri i gjyqtares është Maria Elosegui dhe emërimi i saj ka shkaktuar diskutime, duke e cilësuar si vendim kontradiktor. Gjykata Evropiane e të Drejtave të Njeriut është Gjykata e nivelit më të lartë në Evropë që mbron të drejtat civile dhe fundamentale njerëzore dhe në trupin e saj gjykues është bërë pjesë një figurë si ajo e gjykatëses spanjolle. Reagimet lindën menjëherë pas bërjes publike të emrave të trupit gjykues. Zëvendës presidentet e Grupimit Politik Evropian të Socialistëve dhe Demokratëve, zonja Elena Valenciano si dhe Tanja Fajon u shprehën në një deklaratë për shtyp:

“Ne i respektojmë kompetencat dhe procedurat e vendimmarrjes së Asamblesë Parlamentare të Këshillit të Evropës për të emëruar gjyqtarët e këtij trupi gjykues, por gjithsesi shprehim rezerva dhe shqetësim serioz ndaj emërimit të Maria Elosegui duke marrë në konsideratë deklaratat e saj kontroverse në lidhje me homoseksualitetin, të cilin gjykatësja spanjolle e asosacionon me një sërë patologjish. Mos të harrojmë se gjykatësja Elosegui favorizon trajtimin psikiatrik për personat transgjinor, që bie ndesh me qëllimet dhe vlerat fundamentale të Gjykatës së Strasburgut”.

Një reagim tjetër ka ardhur dhe nga shoqata ndërkombëtare “ILGA” (International Lesbians Gay Association), një ndër shoqatat më të mëdha lobuese për të drejtat LGBTQ+ në Evropë. Në një deklaratë shoqata artikulon: “ILGA-Europe është e shqetësuar nga publikimet e kaluara që dëshmojnë për komente transfobike dhe homofobike të bëra nga gjykatësja e sapo-emëruar e Gjykatës Evropiane të të Drejtave të Njeriut. Këto komente erdhën në dritë direkt pas emërimit të saj javën e kaluar”. Përfaqësues nga ILGA u zotuan se do të vijojnë monitorimin dhe investigimin e informacionit të mëtejshëm si dhe komunikimit të vazhdueshëm me pjesëtar nga Asambleja e Parlamentit të Këshillit të Evropës, trupit të përgjegjshëm për emërimin e gjykatësve në Gjykatën e Strasburgut.

Sipas rregullores, në direktivën 28 thuhet se gjykatësve mund t’ju privohet e drejta për të marrë pjesë në çështje të caktuara nëse kanë shprehur më parë publikisht opinione që cënojnë paanshmërinë në gjykim./k.m/

 


Continue Reading
0


Art & Kulturë  / SLIDER BALLINA  / Te Drejtat e Njeriut
Artistët kundër “teatrit me kullë”
Historia Ime Posted On 09/02/2018


Sindikata e Artistëve të Skenës dhe Ekranit kundërshtoi dje publikisht dy nisma të Ministrisë së Kulturës. 77 artistë firmosën një peticion drejtuar ministres së kulturës Mirela Kumbaro ku paraqiten këto kërkesa:

“1. Ne kërkojmë të anulohet vendimi për zhvendosjen e Teatrit Kombëtar dhe të bëhet një transparencë e plotë në lidhje me projektin e ndërtimit të teatrit të ri.

2.Të pezullohet projektligji dhe të hapet dialogu me përfaqësues të komunitetit të artistëve për një projektligj tjetër”

Artistët e skenës u shprehën të shqetësuar nga mungesa e transparencës për projektin e një Teatri të ri Kombëtar, i cili i detyron artistët të zhvendosën në godinën multifunksionale Turbina.

Artisti Robert Ndrenika, në fjalën e tij përpara mediave dhe kolegëve paralajmëroi se projekti për teatrin po i hap rrugë ndërtimit të kullave dhe bizneseve, të cilat ndër vite kanë zaptuar hapësirat e këtij institucioni kulturor:

“Para shumë viteve të kësaj demokracie, Teatri është vjedhur pjesërisht. Ajo Torre Drini, që është ngritur atje ka ardhur deri në rrëzë të skenës, siç e dini. Ajo duhet të mbante distancë 10 metra, a 7 metra a 12 metra. Pra kur të ndërtohet i ashtuquajturi Teatër, ne duhet të tërhiqemi sepse do t’i lëmë vend asaj, një vjedhje kjo. Ose dyqanet që janë mbrapa ato “Gjergji” kanë qenë pronë e teatrit. Gjatë këtyre viteve ata janë privatizuar.
Dhe tani kërkohet që këta privatë të bëjnë një kullë, apo kulla dhe në këto kulla pastaj, aneks të jetë edhe Teatri. Pra vazhdon një vjedhje sheshit, e hapur”.

Fjala e plotë e artistit Robert Ndrenika

https://www.youtube.com/watch?v=fnY9fn0d1XQ

 

Godina e teatrit “Turbina”, mbyllet për artistin Derhemi:

Aktori Arben Derhemi tentoi sot të vizitonte godinën  “Turbina” që propozohet nga Ministria e Kulturës të jetë shtëpia e re e aktorëve. I shoqëruar nga kamera e televizionit Top Channel ai tregon si nuk u lejua të futej:

“E kuptuat se çfarë ndodh. Mbyllet dera për motive që s’merren vesh se kush janë. Çfarë është kjo? Mbyllin derën në fytyrë ç ‘njerëz që nuk e kuptojnë pse e mbyllin derën, se kanë marrë një urdhër që mbylljani derën kujtdo që vjen shikon këtë godinë. Sepse të shikosh këtë godinë është njëlloj sikur të shikosh një han, të cilin dëshirojnë ta bëjnë teatër me dhunë”, tha Derhemi.

Arben Derhemi tha për Top Channel, se pas zhvendosjes së teatrit fshihen arsye të tjera nga ato që paraqet ministria: “Çfarë është kjo logjikë? Hajde i nxjerrim këta njerëz. Kush është motivi?! Motivi është që nuk tregojnë sepse atë duan ta bëjnë pallat”

Artistët pritën me kundërshtime edhe ndryshimet në ligjin 25/2014 “Për artin dhe Kulturën”

Publikimi i një projektligji në faqen zyrtare të Ministrisë së Kulturës, ku parashikohet ndryshimi i ligjit ekzistues për Artin dhe Kulturën, ka ngjallur reagime në grupet e interesit, veçanërisht në komunitetin e kinematografisë.

Deri më tani, Qendra Kombëtare e Kinematografisë funksionon si një institucion i pavarur, ku miratimi i projekteve kryhet përmes Këshillit të Miratimit të Projekteve. Ndërsa me ndryshimet e propozuara ajo pritet të bëhet pjesë e institucioneve në varësi të Ministrisë së Kulturës.

Rrjedhimisht projektet kinematografike do të shqyrtohen nga Bordi Artistik, një organ kolegjial vendimmarrës pranë Ministrisë së Kulturës.

“Do t’ju duket pak paradoksale, por është shumë e vërtetë, që ky ligj që ne kemi, është më autokratik se në kohën e Ramiz Alisë”, tha aktori Mirush Kabashi.


Continue Reading
0


LGBTI+  / SLIDER BALLINA  / Te Drejtat e Njeriut
Bermuda, vendi i parë në botë që rivokon ligjin për martesat gej
Alba Ahmetaj Posted On 09/02/2018


Foto: Twitter

Në një lëvizje të pazakontë, Bermuda ka rivokuar ligjin për martesat brenda së njëjtës gjini, pa mbushur një vit nga legalizimi i këtij ligji. Bermuda është bërë në këtë mënyrë shteti i parë në botë që rivokon një ligj që lejon çiftet brenda gjinisë së njëjtë të martohen.

Guvernatori i ishullit, John Rankin miratoi projektligjinin që kthen mbrapsht vendimin e vitit të kaluar të Gjykatës Supreme të vitit, vendim që i ka autorizuar martesat gej. Kritikët e kanë cilësuar këtë lëvizje si të paprecedentë sa i përket të drejtave civile. Por Ministri i Punëve të Brendshme, Walton Brown, u shpreh se legjislacioni i nënshkruar prej zotit Rankin përpiqet të balancojë kundërshtinë ndaj këtyre martesave në një vend konservator por njëkohësisht dhe përpiqet të aplikojë standartet europiane që sigurojnë mbrotjen dhe njohjen e çifteve brenda gjinisë së njëjtë në vend.

Senati i Bermudës dhe Shtëpia e Asamblesë e miratoi legjislacionin në dhjetor dhe një shumicë e votuesve i kundërshtuan martesat brenda gjinisë së njëjtë në një referendum. Tanimë ishulli i Bermudës ka vetëm një ligj që lejon bashkëjetesat civile për çiftet gej.

“Revokimi i këtij ligji ka për qëllim të gjejë një të mesme të artë midis dy grupeve në Bermuda që nuk mund të gjejnë marrëveshje mes tyre (konservatorëve dhe liberalëve), duke ritheksuar se martesa duhet të jetë vetëm midis një burri dhe një gruaje teksa në të njëjtn kohë synohet të mbrohen të drejtat e çifteve brenda së njëjtës gjini,” u shpreh zoti Brown.

Organizata dhe grupet lobuese për të drejtat LGBT+ shprehen se e drejta e martesës e reduktuar në bashkëjetesën civile i kthen personat e komunitetit LGBT në qytetarë të dorës së dytë dhe mbetet e paprecedentë për juridiksionin në fjalë të heqë të drejtën për martesë, pasi është dhënë një herë./k.m/

Burimi: The Independent


Continue Reading
0


Personazh  / SLIDER BALLINA  / Te Drejtat e Njeriut
Gazetari Turk Murat Çelikkan – Shpallet “Mbrojtësi i të Drejtave Civile” për vitin 2018
Historia Ime Posted On 09/02/2018


Foto: Hafıza Merkezi

Gazetari dhe aktivisti turk, Murat Çelikkan ka marrë çmimin “Mbrojtësi i të Drejtave Civile” për vitin 2018 nga “Civil Rights Defenders”.

“Murat Çelikkan është një gazetar nga profesioni, por edhe një nga zërat më të fortë në mbrojtje të të drejtave të njeriut në Turqi. Pavarësisht situatës gjithnjë e më të vështirë për shoqërinë civile të vendit, ai vazhdon të luftojë për një Turqi më të hapur”, thuhet në njoftimin e publikuar nga CRD.

Çelikkan është bashkë drejtues i një organizate të pavarur për të drejtat e njeriut të quajtur Hafiza Merkezi (Qendra e Kujtesës Drejtësisë dhe së Vërtetës). E themeluar nga një grup avokatësh, gazetarësh dhe aktivistësh në vitin 2011, organizata synon të zbulojë të vërtetat e shkeljeve të të drejtave të njeriut në të shkuarën, të forcojë kujtesën kolektive për këto shkelje dhe të mbështesë të mbijetuarit në rrugën drejt drejtësisë.

“Ky çmim është nderim për punën që ne bëjmë, dhe unë personalisht ndihem i privilegjuar që po e marr. Është e rëndësishme të vazhdojmë mbështetjen e shoqërisë civile në shtete ku të drejtat e njeriut sulmohen vazhdimisht. Nuk duhet të harrojmë se vlerësimi ka një efekt fuqizues të rëndësishëm në këto kohë të vështira”, ka thënë Murat Çelikkan pas marrjes së çmimit.

“Puna e Murat Çelikkan përfaqëson këmbënguljen dhe qëndrueshmërinë e lëvizjes për të drejtat e njeriut në Turqi, edhe në periudhat më shtypëse. Përkundër rrezikut të madh personal, ai vazhdon luftën e tij të palodhur për të drejtat dhe liritë themelore. Ai përdor metoda inovtative për të sfiduar represionin shtetëror duke kërkuar drejtësi për viktimat e shkeljes së të drejtave të njeriut. Ai ka hedhur themelet e shumë organizatave të shquara në mbrojtje të të drejtave të njeriut dhe sot vazhdon të jetë një shembull për aktivistët”, thuhet në motivacionin e Bordit të “Civil Rights Defenders” për këtë çmim.

Gjendja e të drejtave të njeriut në Turqi:

Situata e të drejtave të njeriut është përkeqësuar ndjeshëm në Turqi gjatë dy viteve të fundit, veçanërisht që pas grushtit të shtetit të dështuar në korrik 2016. Murat Çelikkan ka qenë shënjestër në shumë raste. Së fundi ai u lirua nga burgu pasi kaloi 68 ditë i privuar nga liria. Ai u dënua fillimisht me 18 muaj burg sipas ligjit Anti-Terror, pasi kishte marrë pjesë në një fushatë mbi lirinë e shprehjes.

Gjendja e jashtëzakonshme në vend dhe goditjet e vazhdueshme ndaj shoqërisë civile, kanë çuar në mbylljen e mbi një mijë shoqatave dhe mbi njëqind fondacioneve në Turqi. Mbrojtësit e të drejtave të njeriut dhe gazetarët që vazhdojnë punën e tyre pavarësisht nga situata gjithnjë e më shtypëse përballen çdo ditë me frikën e hakmarrjes.

“Për fat të mirë, sfida më e madhe në punën time është rreziku se do të burgosem përsëri. Them fatmirësisht sepse Turqia ka një histori të vrasjeve ndaj intelektualeve dhe mbrojtësve të të drejtave civile. Fatmirësisht, njohja ndërkombëtare e këtij çmimi sjell me vete një rritje të mbështetjes dhe sigurisë për shoqërinë civile në Turqi”, tha Murat Çelikan.

Mbi çmimin “Mbrojtësi i vitit i të Drejtave Civile”:

Që nga vitit 2013, Civil Rights Defenders nderojnë çdo vit një mbrojtës të shquar të të drejtave të njeriut, i cili pavarësisht nga rreziku për sigurinë e tij, përpiqet të sigurojë se të drejtat civile dhe politike të njerëzve njihen dhe mbrohen. Puna e tyre kryhet pa përdorimin e dhunës dhe brenda organizatave të pavarura për të drejtat e njeriut.

/l.k./

Artikulli i plotë: https://www.civilrightsdefenders.org/news/civil-rights-defender-of-the-year-2018-murat-celikkan/

 


Continue Reading
0


Ditari  / SLIDER BALLINA
Të përballesh me veten
Alba Ahmetaj Posted On 08/02/2018


Sapo hyn në adoleshencë nis dhe procesi i formimit karakterial dhe seksual. Në këtë periudhë  nisin dhe pëlqimet, ngacmimet e para. Adoleshenca është faza ku individi kupton dhe orientimin e tij seksual. Të jesh gej, lezbike, biseksual apo transeksual është një sfidë, e veçanërisht në Shqipëri. Pyetja e parë që të vjen në mendje kur zbulon orientimin tënd seksual është: “Pse mua? Pse unë jam ndryshe nga shumica e njerëzve?”

Dhe fill pas kësaj pyetje nis karvani i gjatë i kërkimeve, tentativat për të kuptuar si dhe pse ndodh kjo gjë, zhytja në labirintet e pafundme të mendjes tënde e zgjatimi deri tek brezi i tretë familjar, për të kuptuar nëse është diçka që trashëgohet, bartet apo gjësend tjetër. Ky është vetëm fillimi i kalvarit të gjatë të pyetjeve.

Sfida më e madhe është përballja me veten. Gërmon, kërkon, mohon, tenton të kuptosh atë çfarë je, çfarë ndjen. Arrin madje “të përdorësh” edhe djem/vajza vetëm e vetëm për të kuptuar nëse je vërtet gej/lezbike apo është diçka kalimtare. Del me një djalë/vajzë, puthesh, përkëdhelesh, fle me të, i mbush mendjen vetes se je i/e dashuruar dhe e do kur në të vërtetë të tërheq seksi i njëjtë.

Atëherë shqetësimi shtohet. Nis sërish hetimet por këtë herë thellohesh më shumë. Del para pasqyrës dhe nis i flet vetes, e pyet, e shan, e mohon, e merr me të mirë, ndërkohë që lotët të rrjedhin faqeve. Kalon kështu një periudhë të gjatë kohore, me ulje e ngritje derisa një ditë e quan të humbur luftën me veten.

Del sërish para pasqyrës por këtë herë jo më duke qarë. Këtë herë ngre kokën, i dhuron vetes një buzëqeshje dhe pranon atë që ti je. Pranon qenien tënde, jetën tënde, ekzistencën e gjithçka të bukur që mbart brenda teje.

Në fund ti triumfove, u përballe me njeriun më të rëndësishëm, me Veten, me Unin tënd!

Ja dole mik/e!/ Lorela


Continue Reading
0


LGBTI+  / SLIDER BALLINA
“Martesa” që thyen tabu
Alba Ahmetaj Posted On 08/02/2018


Këtë të shtunë në kinema Millenium u shfaq premiera e filmit “Martesa”, një histori që zhvillohet në Kosovë në kohë paqeje dhe lufte e nëpërmjet humorit të hollë trajton një tematikë tabu për kinematografinë kosovare dhe shqiptare, atë të dashurisë midis gjinisë së njëjtë, dashurinë e “pamundur” të dy personazheve kryesorë, Nolit dhe Bekimit.

Në filmin me regji të Blerta Zeqirit luajnë aktorët: Adriana Matoshi, Alban Ukaj e Genc Salihu në rolet kryesore dhe montazhi është bërë nga Kreshnik Berisha (Keka).

Eno Milkani, bashkëproducent i këtij filmi, tregon në një intervistë për Historia Ime detaje rreth filmit:

Si lindi ideja e një filmi me tematikë të tillë?

Blerta dhe Keka jane aktivistë për të drejtat e komunitetit LGBT, dalin gjithmonë hapur dhe e shprehin mbështetjen e tyre edhe në postimet e tyre personale.

Ideja për një film me tematikë të tillë lindi pas një porosie të Ambasadës Amerikane për një film me metrazh të shkurtër me këtë tematikë me skenar të Blertës dhe Kekës që u prit mjaft mirë nga publiku. Kjo është arsyeja se pse u vendos që të bëhej edhe versioni i gjatë i atij filmi. Në filmin me metrazh të shkurtër, Bekimi vendos të dalë hapur, dhe është për t’u vlerësuar sinqeriteti i personazhit, sepse në komunitetet tona, në Kosovë e në Shqipëri mendoj se është e frikshme të jetosh seksualitetin tënd.

Aktorët mes tyre kanë qenë shumë të natyrshëm. Kanë punuar më parë bashkë?

Aktorët kanë patur një natyrshmëri shumë të fortë, pasi kanë patur mundësi të improvizojnë midis tyre, kanë dhënë mendime dhe sugjerime se si ata mendonin do të ishte më mirë të luhej secili rol, çfarë batutash të bënin etj, gjë që u ndje fare mirë në film. P.sh., skena kur ata të tre pinë dhe dehen ka zgjatur 40 minuta, duke thënë barcaleta dhe duke improvizuar, pastaj ajo skenë u shkurtua dhe u lanë momentet më kyçe. Jo më kot edhe juria e Tallinn-it në Estoni, dha çmim për kompleksin e aktorëve dhe jo një aktori në veçanti. Genc Salihu nuk është një aktor profesionist, por ai ishte shumë i kënaqur me këtë rol dhe duhet të them që ishte një interpretim i mrekullueshëm nga ana e tij dhe tërë aktorëve të tjerë.

Përveç interpretimit të aktorëve dhe punës së regjizores, çfarë tjetër mendon se e bën interesant këtë film?

Me siguri edhe puna e drejtoreshës së fotografisë Sevdije Kastrati, e cila ka bërë një punë të mrekullueshme që ndjehet edhe në film. Ajo ka një stil të veçantë që kryesisht fokusohet në portretet e personazheve që të përçojë më së miri emocionin e aktorëve tek spektatori.

Përse zgjodhët pikërisht këtë fund?

Në fakt u mendua që filmi të mbyllej në momentin kur të dy personazhet ishin në makinën e policisë dhe Noli mbështet kokën e tij në gjoksin e Bekimit dhe të ishte një fund i hapur, por pastaj u vendos që filmi duhej të pasqyronte realitetin shqiptar.

Si e priti publiku filmin?

Patëm një vlerësim shumë të mirë nga publiku i kinemave në të cilat është shfaqur deri tani, që është Prishtinë, Prizren dhe Tiranë. Madje në Kosovë ka patur një kureshtje më të madhe, pasi njohin si Blertën, si Kekën ashtu edhe aktorët.

Po në Tiranë si u prit?

Njerëzve në kinema në Tiranë u pëlqeu shumë interpretimi i aktorëve, disa prej tyre madje më thanë që me keqardhje mendonin se një interpretim të tillë ne në Shqipëri nuk do ta arrijmë për shumë kohë.

E falenderojmë Eno Milkanin që është gjithmonë i gatshëm për të dhënë kontributin e tij për komunitetin LGBT. Edhe pse në premierat e tij u prit mirë, ky film paraqet një situatë të dhimbshme që ndodh rëndom në shoqërinë shqiptare, por që askush nuk do ta pranojë. Djemtë dhe burrat, vajzat dhe gratë e këtij komuniteti në Shqipëri, Kosovë e më gjerë mohojnë veten dhe ndjenjat e tyre, vetëm që të jetojnë konform rregullave të pashkruara të shoqërive tona, të cilave nuk u intereson mirëqenia e inividëve të këtij komuniteti./A.A.

 


Continue Reading
0