Studimi vjen si produkt i punës 1 vjeçare të kryer nga Qendra Streha dhe Pro-LGBT, pjesë e projektit I Choose EU, i financuar nga Delegacioni i Bashkimit Evropian në Tiranë dhe i zbatuar nga Ministria e Financave dhe Ekonomisë (CFCU Albania).
Studimi vjen si produkt i punës 1 vjeçare të kryer nga Qendra Streha dhe Pro-LGBT, pjesë e projektit I Choose EU, i financuar nga Delegacioni i Bashkimit Evropian në Tiranë dhe i zbatuar nga Ministria e Financave dhe Ekonomisë (CFCU Albania).
Shtatë vjeçarja Rosie Lohman i pëlqen artet dhe punët e dorës, veçanërisht çdo gjë që përfshin glitter dhe shkëlqim. Aktualisht dëshiron të bëhet DJ kur të rritet, dhe ndodh që ka lindur interseks.
Interseks është një term ombrellë që përdoret për të përshkruar njerëzit e lindur me trupa që perceptohen si të ndryshëm nga kategoritë tipike “mashkull” dhe “femër”.
Rosie kur lindi, kishte dy kromozome X, kështu që mjekët e konsideruan atë femër, por ajo kishte anatominë e jashtme më të ngjashme me atë që shfaqej më shumë në bebet e lindura meshkuj.
“Unë isha ai që vuri re”, tha babai i saj, Eric Lohman. “Infermierja e kapi dhe e tregoi tek ne dhe unë pashë menjëherë trupin e saj dhe vura re se ajo kishte atë që dukej si një penis i vogël”.
“E dija që operacionet ishin të zakonshme për fëmijët interseks, por nuk e kuptoja vërtet si do të funksiononte,” tha Eric.
“Frika ime në atë kohë ishte se ata do të nxirrnin Rosie nga dhoma dhe do të sugjeronin të bënin operacionin” menjëherë.”
Çifti i prindërve kishte rezerva për të bërë operacion për zgjedhjen e gjinisë për Rosien, përpara se ajo të kishte mundësinë të vendoste vetë në këtë çështje.
Nëna e Rosie-s, Stephani Lohman, tha që ndjehej jashtëzakonisht e presionuar nga kirurgët për të pranuar operacionin edhe pasi shprehu shqetësimet e saj për procedurën, përfshirë edhe provat që këto operacione mund të kenë efekte anësore shkatërruese përfshirë një humbje të funksionit seksual e trauma psikologjike, sërish u vu përballë insistimit të doktorëve për përcaktimin e seksit femër për Rosien përmes ndërhyrjes kirurgjikale.
Ata rezistuan, dhe ende sot, vajza e tyre 7 vjeçare, mbart tiparet e të dyja gjinive, pra ende nuk shfaq vetëm tiparet e gjinisë që pritej të përcaktohej nga mjekët gjatë operacionit.
Në vitin 2013, Organizata e Kombeve të Bashkuara kundërshtoi një praktikë të tillë, duke deklaruar se fëmijët nuk kanë aftësinë e të vendosurit në moshë të hershme për gjininë e tyre.
Në vitin 2017, Human Rights Watch konkludoi se operacionet shkelin të drejtat e njeriut të një pacienti. Hulumtimi i tyre zbuloi se këto operacione mund të shkaktojnë dhimbje gjatë gjithë jetës, trauma fizike, humbje të funksionit seksual, nevoja për ndërhyrje dhe mirëmbajtje të hormoneve gjatë gjithë jetës, si dhe dëm psikologjik të ngjashëm me atë të viktimave të abuzimit seksual të fëmijëve.
Shteti i Kalifornisë dhe Nju Jorkut po përpiqet të kalojë një legjislacion të tillë, që ndalon ndërhyrjet në moshë të hershme, pavarësisht disa zërave kundërshtarë dhe grupesh pacientësh që përkrahin metodën e operimit.
Janë të shumtë fëmijët interseks që fati u mundësoi përkimin e gjinisë së tyre me atë të zgjedhur nga doktori, por këto zëra po kundërshtohen dhe nga aktivistët interseks dhe raste të veçanta si ai i Rosiet.
Rosie tani është në proces të kuptojë identitetin e saj gjinor me kushtet e saj. Ndërsa ajo thotë se ende i pëlqen të përdorë përemrat femërorë, tani për tani, dhe dëshiron të ruajë emrin e saj, Rosie thotë se ndonjëherë ndihet si djalë dhe herë të tjera, jobinar.”Sepse unë jam të dy gjinitë!” tha ajo për CNN.
Ajo gjithashtu ka dhe një këshillë për prindërit e rinj të fëmijëve interseks, që shqetësohen për të ardhmen e tyre. “Qetësohuni!”, tha ajo duke qeshur në fund të intervistës.
Burimi:CNN
Medalistja e vetme olimpike e Iranit, Kimia Alizadeh, ka thënë se ajo është larguar nga vendi përgjithmonë pas akuzave për keqtrajtim dhe seksizëm ndaj zyrtarëve.
21-vjeçarja raportohet se është në Hollandë, ku ka kërkuar azil politik, ndërsa në Tehran, mijëra qytetarë kanë dalë në protesta anti-qeveritare.
Në mes të trazirave në rritje në Iran pas rrëzimit aksidental të një aeroplani ukrainas dhe nxitjes së tensioneve me SHBA, atletja e sportit Taekwondo Kimia Alizadeh, ka njoftuar në një postim në Instagram të dielën, se nuk dëshiron të jetë pjesë e “hipokrizisë, gënjeshtrave, padrejtësive dhe lajkave” si “një nga miliona gra të shtypura në Iran”.
“Kam veshur gjithçka që ata më kanë thënë dhe kam përsëritur ato që e kanë porositur. Askush nga ne nuk ka rëndësi për ta, ne jemi vetëm mjete,” shtoi ajo.
Alizadeh, e cila bëri histori kur fitoi medaljen e bronztë në Taekwondo në Lojërat Olimpike të Rios si një 18 vjeçare, besohet se po stërvitet në Hollandë, sipas agjensisë së lajmeve ISNA të Iranit.
Ajo ka pretenduar në të kaluarën se Republika Islamike e ka përdorur atë si një mjet propagandistik dhe akuzoi zyrtarët iranianë për seksizëm dhe keqtrajtim.
Agjensia ISNA raportoi se Alizadeh shpreson të konkurrojë akoma në Lojërat Olimpike të Tokios më vonë këtë vit, por jo nën flamurin iranian.
Burimi i fotos: AFP
Javën e kaluar, Gjykata Amerikane e të Drejtave të Njeriut (IACHR) nxori një vendim të rëndësishëm duke njohur martesën e të njëjtit seks dhe të drejtat transgjinore në Kosta Rika.
Shtatë gjyqtarët që lëshuan aktvendimin thanë se qeveria “duhet të njohë dhe garantojë të gjitha të drejtat që rrjedhin nga një lidhje familjare midis njerëzve të të njëjtit seks”.
Gjashtë nga shtatë gjyqtarët kanë votuar pro vendimit. Kjo vjen pasi qeveria e Kosta Rikës kërkoi një mendim këshillimor nëse ata kanë detyrim të zgjerojnë të drejtat e pronës për çifte të të njëjtit seks.
Zëvëndës presidenti i Kosta Rikas konfirmoi pajtueshmërinë e qeverisë me këtë vendim për gazetën La Nacion, duke thënë “Qeveria do të përqendrohet në studimin e rezolutës në thellësi”.
Aktvendimi thotë se qeveria e Kosta Rikës duhet të lejojë gjithashtu që personat transgjinorë të ndryshojnë ligjërisht emrin e tyre dhe shënuesin gjinor në dokumentet zyrtare.
Të drejtat e trans gjithashtu kanë fituar terren në të gjithë rajonin e Amerikës Jugore vitet e fundit, edhe pse dhuna dhe diskriminimi në bazë të identitetit gjinor mbeten të përhapura në shumë vende.
Meksiko Siti, Kolumbia, Argjentina dhe Uruguai janë ndër vendet, juridiksionet e të cilave sigurojnë për personat trans mundësinë për të ndryshuar ligjërisht emrin dhe gjininë e tyre, pa ju nënshtruar një operacioni.
Kuba që nga viti 2008 ka ofruar operacione për ri-caktimin e seksit përmes sistemit të saj kombëtar të kujdesit shëndetësor.
Vendimi i së martës është ligjërisht i detyrueshëm në Kosta Rika dhe gjykata ka juridiksion dhe në 19 vende të tjera në të gjithë hemisferën perëndimore që njohin aktualisht konventën.
Festimet janë duke u zhvilluar në të gjithë rajonin dhe në rrjete sociale./GCN News
Vitet e fundit kemi dëgjuar të flitet gjithmonë edhe më shpesh për mure, ngritjen e tyre dhe retorikën e urrejtjes që vjen nga frika nga ‘e panjohura’.
30 vite pas rënies së Murit të Berlinit, shpresa për bashkimin e perëndimit me lindjen duket ende larg në horizont.
Një mur ra, por dhjetëra të tjerë u ngritën, duke krijuar një perëndim gjithnjë e më të izoluar nga lindja, i rrethuar nga mure fizikë, gardhe të shtrirë me kilometra të tërë përgjatë kufijve midis shteteve. Nga muri ndarës mes Shteteve të Bashkuara dhe Meksikës, te gardhet kufitare në Hungari e Kroaci apo kthimi i Mesdheut në detin e vdekjes, kemi shembuj të shumtë që flasin për një hendek të madh e thuajse të pakapërcyeshëm, përsa i përket lindjes në zhvillim e perëndimit të zhvilluar.
Nëse në ditën e sotme nuk është më politikisht korrekt dhe i qëndrueshëm koncepti i tre botëve, përdorur gjerësisht gjatë Luftës së Ftohtë, padyshim që mund të flasim për Lindje dhe Perëndim, si dy “botë” paralele ku në njërën anë diskutohet zhvillimi i qëndrueshëm e në anën tjetër mbijetesa.
Në një hartë të vitit 2009, të publikuar nga TD Architects në një ekspozitë mbi zhvillimin e ndryshëm të shteteve, të quajtur “Bota e murosur”, tregohet qartësisht ndarja e madhe lindje-perëndim, para 10 vitesh.
Në hartë listohen kufijtë e murosur apo shembujt konkrete të mureve fizikë që ekzistojnë sot mes tyre, e nga ana tjetër tregohet dhe disbalanca e madhe zhvillimore, nëse marrim parasysh të ardhurat mesatare për frymë. Në dekadën e shkuar, padyshim që ky hendek është zgjeruar dhe më tej me shtimin e retorikës anti-emigracion dhe lëvizjet e mëdha të refugjatëve nga shtetet e lindjes drejt perëndimit.

Në hartën e mësipërme duket mëse qartë ndarja e dy botëve në vitin 2009, e pas 11 vitesh, thuajse asgjë nuk ka ndryshuar. Në botën perëndimore përfshihet Bashkimi Evropian dhe shtetet partnere të EFTA (Norvegji, Zvicër, Islandë), Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanadaja, Japonia, Koreja e Jugut, Zelanda e Re dhe Australia. Në këtë pjesë të botës, ku jeton vetëm 14 përqind e popullësisë deri në vitin 2009, prodhoheshin 73% të të ardhurave në nivel global. Ndërsa të gjithë shtetet e tjera të grupit të “lindjes”, prodhojnë vetëm 27% të të ardhurave globale, ndërkohë që në to jeton rreth 86% e popullsisë.
Edhe pse statistikat në hartë mund të kenë ndryshuar disi, pika kryesore e saj mbetet akoma tronditëse: vendet e pasura të botës janë, në të vërtetë, komuniteti më i madh i murosur në botë. Ky gardh në mbarë botën rrallëherë na paraqitet në tërësinë e tij; për shumëkënd këto pjesë të ndara, nuk duket se i përkasin të njëjtit hendek.
Kufiri SHBA-Meksikë është shumë larg nga “Kështjella e Evropës”, dhe të dyja janë të ndryshme nga muri i sigurisë i ngritur prej Izraelit. Barrierat e tjera, të ngjashme, kanë veçoritë e tyre. Por, në fund të fundit, të gjitha këto barriera bëjnë të njëjtën gjë: mbajnë masat e varfëra, të zhveshura nga dhjetëra mundësi, jashtë lëndinave të zbukuruara dhe qyteteve të zhvilluara të perëndimit.
Në 10 vite, ndryshimet vetëm janë thelluar dhe ende nuk mund të flasim për shembje të mureve, për aq kohë sa jemi të rrethuar prej tyre e po ngremë dhjetëra të tjerë.
Një nga sfidat kryesore të dekadës së re, shembja e mureve lindje-perëndim apo mes shtetesh është ende çështje e pazgjidhur e po qëndron në mes të së ardhmes, e cila pas rënies së murit të Berlinit, pritej të zhvillohej bashkarisht e me hapa të shpejtë.
Burimi i fotos: Pollenoid / Creative Commons Attribution-Non Commercial-Share Alike licence
Facebook vendosi të kundërshtojë thirrjet publike për të miratuar kufizime të reja të rëndësishme në reklamat politike përpara zgjedhjeve presidenciale të vitit 2020 në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, duke zgjedhur të prezantojë ndryshime të vogla për t’u dhënë përdoruesve një masë kontrolli mbi reklamat që ata shohin.
Pas një debati të gjerë publik, ku drejtuesi i Facebook Marc Zuckerberg u detyrua dhe të përgjigjet në një komision hetimor të ndërmarrë nga Dhoma e Përfaqësuesve në Kongresin Amerikan, rregullat e reja të kompanisë do të vazhdojnë të lejojnë politikanët të bëjnë pretendime të rreme në postimet e tyre.
Shqetësuese për një grup përfaqësuesish demokrat në Kongres ishte promovimi i postimeve që përmbajnë pretendime të rreme përmes pagesës, të cilat sipas Zuckerberg mbeten në ndërgjegjen personale të përdoruesit dhe duhet të ndikohen vetëm nga aftësia e tyre për të dalluar faktin nga pretendimet e rreme apo fake news.
Prej kohësh, kandidatë politikë në SHBA janë denoncuar, për shkak se dërgojnë mesazhe të pavërteta përmes llogarive të tyre në Facebook, duke promovuar këto pastime dhe duke ndikuar direkt në pjesëmarrjen apo rezultatin e zgjedhjeve dhe opinionin e votuesve.
Sipas analistëve Facebook anoi me fushatën për rizgjedhjen e Presidentit Trump dhe strategjistët e tjerë politikë, si demokratë, ashtu edhe republikanë, të cilët kishin luftuar ashpër prapa skenave për të mbajtur mjetet dixhitale që i kanë ndihmuar ata të gjejnë mbështetës të rinj, të kërkojnë donacione dhe të mobilizojnë votuesit në ditën e zgjedhjeve.
Kandidatët kryesorë demokratë për president dhe disa përfaqësues në Kongres, përfshirë edhe senatoren Elizabeth Warren, reaguan duke shprehur shqetësimin se Facebook në thelb i kishte hapur rrugën Trump-it për të gënjyer përdoruesit e tij.
Facebook tha se do t’u jepte përdoruesve një zgjedhje për të parë më pak reklama në lidhje me kandidatët politikë. Përdoruesit gjithashtu mund të zgjedhin për të ndaluar shikimin e reklamave nga fushatat e veçanta dhe entitetet e tjera, përfshirë bizneset, që i synojnë ata duke përdorur lista me adresat e tyre të postës elektronike.
Trashëgimia kulturore e Iranit është kthyer papritmas në një temë me interes urgjent global, pasi Presidenti Trump kërcënoi të godiste monumentet e kulturës së Iranit, nëse vendi do të hakmerrej për vrasjen e gjeneralit Qassem Soleimani javën e kaluar nga Shtetet e Bashkuara në Irak.
Ditën e sotme, në orët e para të mëngjesit, Irani ka goditur me 22 raketa balisitike bazat ushtarake të Shteteve të Bashkuara në Irak, duke e cilësuar veprimin si përgjigje me reciprocitet ndaj veprimeve luftarake të ndërmarra nga SHBA.
Në një seri postimesh në Twitter, në mbrëmjen e së shtunës, Presidenti Trump shkroi se “nëse Irani godet ndonjë amerikan, ose pasuri amerikane”, SH.B.A. ka në shënjestër 52 site iraniane – “disa në një nivel shumë të lartë dhe të rëndësishëm për Iranin dhe kulturën iraniane”.
Ministri i Jashtëm i Iranit, Mohammad Javad Zarif, ka cekur në Twitter se shënjestrimi i vendeve kulturore në Iran do të konsiderohet si një krim lufte, ndërsa të hënën, Sekretari i Mbrojtjes i Shteteve të Bashkuara Mark Esper deklaroi se forcat amerikane nuk do të kryejnë kërcënimin e Trump, duke thënë: “Ne do të ndjekim ligjet e konfliktit të armatosur”.
UNESCO kundërshtori kërcënimet e kryera ndaj trashëgimisë kulturore botërore gjatë tensioneve midis Shteteve të Bashkuara dhe Iranit. Gjatë ditës së djeshme, drejtoresha e përgjithshme e UNESCO, Audrey Azoulay, priti Ahmad Jalali, ambasadorin e Iranit në UNESCO dhe diskutoi me të situatën midis SHBA dhe Iranit në lidhje me trashëgiminë dhe kulturën.
“Kjo është ajo që mbetet nga Xhamia e Madhe e Alepo, Siri. Ishte një nga më të vjetrat në botë. Asgjë, ne e përsërisim, asgjë, nuk mund të justifikojë shkatërrimin e trashëgimisë kulturore. Ne gjithmonë duhet të marrim cdo masë të nevojshme për të mbrojtur trashëgiminë e njerëzimit.”, shkroi UNESCO sot në një deklaratë për mediat.
Ndërkohë, një hashtag #peace dhe imazhe të 10 vendeve të UNESCO-s të Iranit, janë duke u shpërnarë me shpejtësi në rrjete sociale, duke u përpjekur të vendosin “flamurin e bardhë” të paqes në këto monumente në rast të një përshkallëzimi të mëtejshëm të konfliktit.
Xhamia e Sheik Lotfollahut në Iran dhe vendet e tjera të UNESCO-s me flamuj të bardhë japin një mesazh delikat, por të fuqishëm, i cili shpjegon në foto se si humbja e këtyre elementeve të rëndësishëm të historisë dhe kulturës së një vendi do të ishte një tragjedi jo vetëm për Iranin, por edhe për historinë tonë të përbashkët njerëzore.


Foto: Xhamia e Madhe e Alepos, Siri / UNESCO








Klikoni në foto për të parë galerinë
Klaudia Lopez u përurua si kryebashkiake e Bogotasë, kryequtetit të Kolumbisë, këtë të Mërkurë. Ajo është njëkohësisht gruaja e parë dhe personi i parë homoseksual që shërben në krye të një qyteti në një nga vendet e Amerikës së Jugut, sipas The Washington Blade.
“Detyra jonë është të rrëzojmë kufijtë e padukshëm. Ne jemi të njëjtët Kolumbianë, këtu në Soacha dhe atje në Bosa. Le të bashkojmë forcat dhe të rrëzojmë kufijtë e padukshëm të territorit dhe ato të zemrës. Ne jemi të njëjtët! ” deklaroi Lopez në Twitter.
Sipas CNN, kryetarja e bashkisë fitoi me një platformë të përmirësimit të arsimit publik, mbështetjes së infrastrukturës dhe luftimit të korrupsionit në qytetin më të madh të Kolumbisë. Ajo ka qenë prej kohësh e njohur për aktivizmin e saj.
Ish senatore dhe kandidate presidenciale, u zgjodh kryebashkiake e Bogotasë në 27 tetor 2019 nën siglën e Partisë Kolumbiane të Aleancës së Gjelbër.
Karriera e saj filloi në vitet 1990, dhe ajo gjithashtu ka punuar në Kombet e Bashkuara, si Sekretare e Veprimit Social, dhe opinioniste politike. Ajo ka një master nga Universiteti Kolumbia në Nju Jork, dhe një doktoraturë nga Northuestern.
Nuestra tarea es derribar las fronteras invisibles. Somos los mismos colombianos, aquí en Soacha y allá en Bosa.
— Claudia López Hernández (@ClaudiaLopez) January 4, 2020
Vamos sumar esfuerzos y a derribar las fronteras invisibles del territorio y las del corazón. ¡Somos los mismos! pic.twitter.com/CHND4UxHE7
Burimi i fotos: Getty Images
Ka nisur një vit i ri kalendarik dhe fantazma e 2019-tës, ende vërtitet në ngjarjet e reja ende të papërvijuara mirë të 2020-tës. Çka është vënë re në komunitetin e vogëlth të facebookut, – të paktën të rretheve të aktivizmit dhe të drejtave të njeriut, i cili duket se ngushtohet progresivisht kur vjen puna te disa shkelje- nuk mund të ngelet pa përmendur, se ngjarjet që kanë pasuar shpalljen e Sindikatës së Minatorëve të Bashkuar të Bulqizës, – ndonëse më të rëndëishmet së paku në 10 vitet e fundit, sa i përket sektorit minerar dhe organizimit punëtor,- kanë patur si barrierë terrin mediatik (lexo më shumë).
Që prej themelimit të sindikatës, aktivistët e Organizatës Politike, të cilët kanë qenë përkrah minatorëve dhe të pranishëm në organizimet e tyre, nga procedurat ligjore, deri te greva 10-ditore, kanë intensifikuar edhe në Tiranë veprimtarinë për mediatizimin dhe informimin në lidhje me situatën në Bulqizë. Graffitit që kanë mbushur muret e Tiranës, dënojnë pronarin e Albchrome, njëkohësisht dhe njeriun më të pasur të Shqipërisë Samir Manen, për pushimin nga puna të Elton Debreshit, Beqir Duricit, Behar Gjimit dhe Ali Gjetës, si dhe kërcënimin e dhjetra sindikalistëve të tjerë.
“Samir Mane vjedh shqiptarët / shtyp minatorët / shtyp punëtorët”, ishin disa prej shkrimeve me të cilat u gdhi Tirana e datës 20 dhjetor, të cilat u duk se patën mobilizuar gjithë punëtorët e pastrimit të porositur me urdhër nga lart, për t’i fshirë.

Sakaq, aktivitetet e tjera vijuan me shpërndarjen e fletushkave për të bojkotuar bizneset e Samir Manes, duke sjellë vëmendjen në situatën kritike të minatorëve të Bulqizës, u hapën edhe banderola gjigande në kryqëzime rrugësh të rëndësishme, si dhe në taracën e ndërtesës së Teatrit të Operas dhe Baletit. Ndërsa së fundmi, teksa aktivistët shpërndanin fletët informuese në një prej bizneseve më të mëdha në pronësi të të sipërmendurit, në qendrën tregëtare Tirana East Gate (TEG), 7 aktivistë u shoqëruan në komisariatin e policisë, teksa 3 prej tyre u mbajtën në paraburgim për plot 3 ditë. Akuzat ishin të sajdisura në të atillë formë, ku qartazi dukej se arsyeve politike të arrestimit të aktivistëve, nuk u gjendej dot një justifikim ligjor më i mirë. Në tubimin e gjyqit të aktivistëve morën pjesë edhe minatorët e pushuar nga puna, ku shprehën mbështetjen për aktivitetin e organizatës dhe aktivistëve jo vetëm më praninë e tyre, por edhe në fjalimet që mbajtën tre prej sindikalistëve të pushuar nga puna, Elton Debreshi, Beqir Durici dhe Behar Gjimi.

Mirëpo, edhe pas lirimit të tyre, Organizata Politike ka vijuar me aksionet me graffiti në muret e pashkruara dhe të pafshira ende. Teksa aktivistët u kujdesën që të rishkruajnë parullën “Samir Mane shtyp punëtorët e Bulqizës” pikërisht në qendrën sociale “Logu i Shkëndijës”, në murin e sterrosur prej punonjësve të bashkisë ose më keq akoma – të të porositurve drejtpërdrejt nga Samir Mane – u arrestua një tjetër aktivist. Në datën 31 dhjetor, teksa afërmendsh njerëzit duhet të ishin pranë familjeve të tyre në ndërrimin e motmoteve, policia e shtetit dhe/apo rojtarët e rendit ekzistues oligarkik, nuk ngurruan të na tregojnë se policimi i jetës dhe aktivitetit shoqëror është gjithnjë vigjilent në kujdesin e ruajtjes së status-quosë.

Duket se ky Vit i Ri, do të mbartë dhe do të rrisë me kujdes pjellën e ngjizur me fanatizëm në vitet e ashtuquajtura “të demokracisë”, që përjetoi Shqipëria – përbindëshin censurë, frikën dhe dhunën. Kështu, për minatorët e pushuar nga puna dhe aktivitetin sindikalist të tyre, Viti i Ri ka nisur pa larë hesapet e vjetra. Sindikata e Minatorëve të Baskuar të Bulqizës vazhdon paepur aktivitetin e saj deri në rikthimin në punë të minatorëve të pushuar dhe plotësimit të kërkesave të tjera (lexo më shumë). Po njësoj duket se vijon dhe aktivisteti dhe mbështetja e aktivistëve të Organizatës Politike bashkë më ta në Bulqizë, paralelisht me ta në Tiranë dhe lipset mobilizimi i mbarëshoqërisë deri në fitore.
Liri Kuçi
GagaOOLala quhet platforma mediatike aziatike, e frymëzuar nga Netflix, e cila përmban vetëm prodhime filmike dhe seriale apo shfaqje televizive me tematikën queer.
Një komedi romantike që flet për jetën e një stjuardese lezbike dhe një romancë me avull që ndodh në një sauna mes disa djemve gej, janë vetëm dy nga shfaqjet që mund të gjenden në GagaOOLala, shërbimi i parë i Azisë, i përqendruar në komunitetin LGBTI+.
Platforma e quajtur si një nga frazat më të njohura të njërës prej këngëve më të dëgjuara të ikonës së komunitetit LGBTI+ Lady Gaga, ka për qëllim të bëhet platforma më e përhapur ndër shtetet aziatike, pasi kohët e fundit është zgjeruar nga Tajvan në 21 shtete të reja.
Themeluesi Jay Lin tha se legalizimi në Tajvan i martesës brenda të njëjtit seks “na lejoi të shtojmë mundësitë për të bindur sponsorët, platformat apo qeveritë e vendeve përkatëse, që ta shohim përfaqësimin e komunitetit LGBTI+ si diçka që është e dobishme për ta gjithashtu.”
Marrëdhëniet homoseksuale mbeten të paligjshme në një numër të vendeve ku GagaOOLala është lancuar, duke përfshirë Singaporin dhe Brunein.
Disa shtete, siç është Malajzia, shkojnë aq larg sa për të censuruar tematikat LGBT+, censurojnë dhe filmat biografikë të personazheve më të njohur të skenës botërore që janë pjesëtarë të komunitetit LGBTI+ apo përkrahës së tyre.
Në një intervistë me The Japan Times, drejtuesi iplatformës, shpjegoi se qëllimi i tij është të tregojë thellësinë dhe gjerësinë e përvojës LGBT+.
“Një nga shtysat kryesore për mua për të krijuar GagaOOLala, është të shpërndajë sa më shumë informacion dhe të hedh poshtë mitet dhe konceptet e gabuara që shumë njerëz mund të kenë për njerëzit LGBT,” tha ai.
Tashmë më shumë se 280,000 njerëz janë pajtuar në shërbim, ndërsa kompania njoftoi se ka nisur përpjekjet për shtrirjen edhe në më shumë shtete, me fokus kryesor shtetet aziatike ku ka ende shumë rrugë për të bërë në pranimin e komunitetit LGBTI+.
Burimi: PinkNews
Burimi i fotos: GagaOOLala
Zjarret e pyjeve duket se po ndodhin me një shpeshtësi të shtuar dhe po zgjasin gjithmonë edhe më gjatë, duke na sjellë pamje tronditëse si ato të ditëve të fundit nga Australia.
Mijëra ekosisteme po shkatërrohen me ritme alarmante, nga djegia e Amazonës, te zjarret e shtuara gjatë muajve të verës në Evropë e deri te Australia e largët. Nga zjarret e fundit në Australi, raportohen rreth 20 të vdekur, 400 milionë kafshë të ngordhura dhe 60,000 kilometër katrorë (6 milionë hektarë) sipërfaqe pyjore e djegur vetëm gjatë javës së shkuar.
Zjarret që filluan të shfaqen në Uellsin Jugor gjatë shtatorit, janë rritur duke krijuar krizën më të keqe të zjarrit në rajon, që nga viti 2003. Edhe pas disa reshjeve të shkurtra të shiut, që sollën një qetësim të përkohshëm gjatë ditës së djeshme, shumë vatra mbeten ende të pashuara. Zakonisht, sezoni i zjarrit në Australi arrin kulmin në mes të janarit.
Sistemi i Monitorimit Atmosferik të Kopernikut (CAMS), i cili gjurmon emetimet e zjarrit në të gjithë botën, raportoi mbi 1.600 zjarre në vitin 2019 në territorin evropian, gati tre herë më shumë se mesatarja e dekadës.
Raste të shtuara të zjarreve pati dhe në pyjet në Siberi dhe ato përgjatë rrethit arktik në muajt e verës, duke djegur sipërfaqe të mëdha me 100,000 fusha futbolli.
Në SHBA perëndimore, si numri i zjarreve ashtu edhe sasia e tokës së djegur janë rritur vazhdimisht që nga vitet 1950, sipas NASA, ndërsa mega-zjarret që djegin mbi 40,000 hektarë tokë, shfaqen në shifra rekord vetëm duke filluar nga vitet 1970.
Me ritme të tilla përhapjeje dhe rritje të shpeshtësisë, një nga sfidat më të mëdha të ndryshimeve klimatike në vijim priten të jenë dhe zjarret në pyje, që favorizohen nga klima e thatë dhe e nxehtë e cila sa vjenë dhe bëhet më e gjatë dhe e qëndrueshme në shumë vende të Evropës.
Pasojat ne shendet
Ekspozimi ndaj tymit të shkaktuar prej zjarrit, dhe veçanërisht ekspozimi afatshkurtër ndaj grimcave, të dioksidit dhe monoksidit të karbonit krijon një gamë të gjerë të problemeve të frymëmarrjes dhe zemrës, që mund të zgjasin për një kohë të gjatë.
Qindra mijëra vdekje në vit shkaktohen prej tymit dhe ekspozimit ndaj këtyre grimcave ndotëse, sipas Qendrës për Kontrollin e Sëmundjeve (CDC). Gjatë vitit 2019, grimcat e pezulluara të lindura nga zjarri (PM 2.5) shtuan nivelin e ndotjes së ajrit në Spanjë, Francë, Himalaje dhe shumë rajone të tjera, sipas të dhënave të instituteve ndërkombëtare të monitorimit të ndotjes.
Ndotja nga grimcat PM2.5 shkakton midis 10,000-30,000 vdekje të parakohshme çdo vit në SHBA, sipas një studimi të fundit, ku studiuesit parashikojnë që numri ka të ngjarë të dyfishohet deri në fund të shekullit, në krahasim me fillimin e viteve 2000.
Në 11 muajt e parë të vitit 2019, zjarret lëshuan rreth 6.735 megaton dioksid karboni (CO2) globalisht, sipas monitorimit të kryer nga CAMS. Maksimumi u arrit në muajin korrik, me 140 megaton CO2 të emetuar nga zjarret e Artikut, që llogaritet afërsisht sa prodhimi i karbonit i emetuar nga përdorimi 36 milion makinave njëkohësisht.
Burimi i fotos: NASA Earth Observatory
Burimi i të dhënave: Euronews/Copernicus
Pas publikimit të dy edicioneve të shkuara të Trans Magazine, Historia Ime, duke u përpjekur për të zgjeruar më tej përpjekjet për rritjen e vizibilitetit ndaj komunitetit LGBTI+, vendosi të rikonceptojë revistën duke përfshirë brenda saj të gjithë grupet që ekzistojnë brenda komunitetit.
Ju prezantojmë Queer Albania Magazine, në edicionin e saj të parë.
Revista në këtë edicion të saj sjell intervista ekskluzive me pjesëtarë të komunitetit LGBTI+ në Shqipëri dhe eksperiencat e tyre në përballjen me realitetin e përditshëm në Shqipëri.
Jemi përpjekur të mbulojmë tematikat të cilat është e vështirë t’i hasësh në median tradicionale të shkruar apo online dhe të promovojmë personazhe dhe histori që me vështirësitë e tyre bëjnë thirrje për ndryshim dhe nga ana tjetër bëhen zë dhe për ato që ende kanë frikë të përballen me realitetin e tyre.
Në brendësi të revistës do të gjeni dhe artikuj mbi shëndetin, organizimet e lëvizjes në Shqipëri dhe rajon, artin, fotografinë dhe familjen LGBTI+.
Lexim të këndshëm!
Ç’do mbrëmje të Vitit të Ri, qytetet tona ndizen nga ngjyrat e fishekzjarreve, ndërsa djegia e tyre emeton dhjetëra ton gaz karbonik dhe ndotës të ndryshëm në atmosferë.
Fishekzjarret shkaktojnë ndotje të konsiderueshme të ajrit dhe emetojnë kimikate të dëmshme që mund të shkaktojnë probleme shëndetësore të formave të ndryshme.
Me afrimin e natës së ndërrimit të viteve, mijëra qytetarë nga qytete të ndryshme të bktës bënë thirrje për një kontroll më të madh mbi përdorimin e fishekzjarreve dhe madje ndalimin e tyre në qendra të mëdha.
Zjarret e shumta në pyje dhe djegiet që vazhduan për javë të tëra në Nju Uells të Australisë, sollën rritjen e ndotjes së ajrit në nivelet më të larta të regjistruara ndonjëherë në Australi dhe spektaklet e fishekzjarreve mund të përkeqësojnë më tej problemin.
Ndërsa në rrethinat e Sidnejt, ka ende rreth 100 vatra zjarri ende të pashuara, qyteti mori vendim për mos-ndalimin e përdorimit të fishekzjarreve gjatë natës së ndërrimit të viteve, duke shkaktuar protesta të shumta dhe peticione kundër vendimit.
Por edhe në Europë, janë shtuar zërat për ndalimin e shfaqjeve piroteknike dhe përdorimit të fishekzjarreve nga qytetarët.
Shqetësimet për ndryshimin e klimës dhe pasojat e fishekzjarreve në të, kanë bërë që disa shitës me pakicë të heqin fishekzjarret nga raftet këtë vit në shumë qytete të Gjermanisë.
Rreth 30 qytete dhe komuna në Gjermani, përfshirë Berlinin, Hamburgun dhe Mynihun, kanë vendosur një ndalim të plotë ose të pjesshëm të fishekzjarreve private gjatë natës së Vitit të Ri.
Një vendim të ngjashëm ka marrë dhe qyteti i Parisit dhe Nju Jorkut, duke ndaluar shitjen e fishekzjarreve dhe mjeteve piroteknike për përdorim personal dhe duke reduktuar shfaqjet e tyre gjatë vitit të ri.
Edhe në Tiranë, prej 2 vitesh tashmë, fishekzjarret janë të ndaluara për përdorim vetjak, duke ulur numrin e aksidenteve dhe padyshim dhe ndotjen e ajrit gjatë natës së ndërrimit të viteve.
Pasojat Mjedisore
Fishekzjarret ndosin atmosferën me një mori kimikatesh, shumë prej të cilave mund të dëmtojnë si njerëzit ashtu edhe mjedisin. Ngjyrat e gjalla në to vijnë nga komponime metalike si bariumi dhe alumini, që mund të kenë ndikime negative në shëndetin e kafshëve dhe njerëzve.
Aksioni mjedisor Gjerman (DUH), një grupim mjedisor një Gjermani, u ka bërë thirrje gjermanëve të paraqesin kërkesa në bashkitë e tyre lokale për të ndaluar përdorimin e fishekzjarreve private.
Sipas tyre përdorimi i fishekzjarreve në natën e Vitit të Ri, emeton rreth 5 tonë lëndë grimcë të imët – një sasi e barabartë me 16% të emetimeve të grimcave të imëta që vijnë nga trafiku vjetor i makinave.
Në vigjilje të vitit të ri 2020, pritet që shqetësimet në lidhje me klimën të kthehen në kryefjalë të zhvillimeve politike kudo rreth botës dhe dekada e ardhshme do sjellë ndryshime të shumta dhe në zakone e tradita si ato të festimit të ndërrimit të viteve.
Përgjatë historisë, në kohëra paqartësie, bota kërkon për heronj…
Kështu nis mesazhin e tij të fundvitit Google, motori më i madh i kërkimit në internet.
Në videon e përvitshme përmbledhëse, që bazohet në kërkimet e njerëzve në të gjithë botën, heronjtë janë fjala kyçe më e kërkuar.
Heronj të formave të ndryshme, qofshin personazhe të filmave të Hollywood-it, personazhe me histori frymëzuese, gra sportiste apo figura të tjera të artit dhe shkencës.
Google e ka lidhur dhe rezultatin e kërkimeve gjatë vitit 2019 me situatën e paqartë në të cilën po jetojme dhe pasiguritë e shumta me të cilat po futemi në dekadën e re.
Në vijim video e plotë.
Historiaime.al është një zë i pavarur në mbrojtje të të drejtave të njeriut. Ne raportojmë si për shkeljet e të drejtave të njeriut ashtu edhe për histori njerëzore që i promovojnë këto të drejta. Ky projekt synon të ndryshojë qëndrimet jo fort etike karshi të drejtave të njeriut nga ana e medias kombëtare si ajo e shkruar, ashtu edhe ajo vizive dhe media e re online.