Nëse Kryeministri do të dilte në pension pagesa që do përfitonte sot do jete rreth 170 mijë lekë ose tete here me shume se pensioni maksimal i nje qytetari te zakonshem i parë që pasohet nga një tjetër.
Shifrat e raportuara nga TCH jane zyrtare, nderkohe qe qeveria e di kete fakt qe prej 5 vjetesh…
Një lajm shqetësues transmeton sot Top Channel. Duke iu referuar statistikave zyrtare, ky televizion raporton se “plot 19 për qind e fëmijëve shqiptarë nga Jugu në Veri të vendit rezultojnë të jenë të kequshqyer”.
Fotoja eshte bere perpara Shtepise se Bardhe ne SHBA. Tre adoleshentet, pjese e se njejtes familje jane vendosur atje per te protestuar kunder vrasjeve te femijeve ne Siri. Ngaqe protesta te tilla ka pafund ne SHBA, sigurisht kjo proteste e vogel e tyre nuk ka terhequr vemendjen e askujt, por ata mesohen me shpirtin dhe frymen e protestes qe ne moshe te vogel…
Nga Mero Baze
Poeti më i mirë i gjallë i Kosovës, iku. U fsheh diku në Francë në një tubim poetësh dhe nuk u pa më. Siç ndodh rëndom me shqiptarët pas vdekjesh të tilla, ngrenë aq shumë përmendore me lot, sa duan ta mbysin tjetrin dhe në atë botë me të qarat e tyre.
Deputy Minister of Health’s Primarius Dr Mensud Grbovic hosted today at the headquarters of the Ministry of Health, in the presence of LGBT Forum Progress, the first two transgender people who will access the adjustment of their sex to their gender.
The reception took place so that the transgender persons would become directly acquainted with the functioning of the health system and the leading accent during the interview, was placed on building and maintaining trust of the transgender people in the health system and the protection of privacy, dignity and rights of all users of health services.
A system of communication and reception of the transgender people in health institutions has been agreed upon, so the access would be facilitated and accelerated and made with the maximum of confidentiality. Contact person responsible for further communication with transgender people will be designated by the Department of Health and public health system. It was agreed to intensify work on the development of secondary legislation in order to further affirm the rights and treatment of the transgender people.
Tens of LGBT activists in Albania have left a unique trace during the evening in the garden in front of the Presidential Palace in the capital, Tirana. They painted all the benches of this small garden with the colors of LGBT flag and wrote various messages like “Gender is not a limit for Love”, “We are everywhere”, “All different but all equal”, etc.
This was a repeated action from The Alliance Against Discrimination. The first one was completed during 2010 and it was one of the first visible political and communication actions from the emerging LGBT community, although underground, who consider such events not just a moment of socializing and having fun but also an important tool in their process of feeling part of the same identity and cause.
“We imagine all the people who will sit in those benches to relax but also to recall childhood memories or their love stories, and probably to think that the phrase that reminded them about love was written by a group of young people are forced to live with fear during everyday of their life, and that is not fair”, said Eugert A., one of the activists who took part in this action.
Aktivistë për mbrojtjen dhe promovimin e të drejtave LGBT kanë lënë një gjurmë të veçantë gjatë mbrëmjes në lulishten pranë Presidencës. Ata kanë lyer me ngjyrat tipike të flamurit LGBT stolat e kësaj lulishteje dhe kanë shkruar në to mesazhe të ndryshme si: “Dashuria nuk njej gjini”, “Ne jemi kudo”, “Të gjithë të ndryshëm por të gjithë të barabartë”, etj.
Foto nga aksioni i Aleancës LGBT në parkun pranë Presidencës. Një grup të rinjsh, aktivistë të Aleancës LGBT kanë lyer gjatë mbrëmjes së 20 korrikut të gjithë stolat e parkut pranë Presidencës me ngjyrat e ylberit. “Dashuria nuk njej gjini”, “Ne jemi kudo”, “Të gjithë të ndryshëm por të gjithë të barabartë” ishin disa nga mesazhet e përcjella nga ky aksion.
Eh qe ta dish ti, nuk e di a duhet te zemerohem me ty apo te falenderoj qe i tregove Gentit te verteten. Ose te pakten une keshtu mendoj se ka ndodhur. Nejse, qe thua ti, na vajten leket kot ate dite sepse anjeri prej nesh nuk futi gje ne goje per te ngrene. Genti e teproj me veren dhe me pas nuk dinte se c’fiste. Filloi te me pyeste per familjen, shoqerine, gjera pa kuptim. Qe ta dish, ja vura fajin pijes. Nejse, si perfundim ja mbusha mendjen qe te ngriheshim e te shkonim ne dhome, edhe pak ore e ndanin nga premiera e tij dhe ai ishte i dehur, nuk mund te bente asgje per premieren e tij.
Përshëndetje, jam një vajzë 22 vjeçare dhe jam lezbike, jam studente në universitet dhe jetoj në një qytet të vogël në Jug të Shqipërisë, në një nga ato qytete ku të gjithë dijnë çdo gjë për të gjithë, në një nga ato qytete ku pjesa më e madhe e popullsisë janë gra të moshuara të cilat jetojnë duke bërë thashethemeve. Homoseksuali i vetëm për të cilin kam dëgjuar të flitet në qytet vrau veten disa vite më parë, pasi dikush kishte zbuluar për raportet e tij me meshkuj gjatë vizitave të shpeshta që bënte në Tiranë dhe një grup djemsh rrahën në mënyrë brutale. “Vrau veten për një notë të keqe në shkollë” thonin mediat dhe gratë e qytetit në atë kohë.
Udhëtova këtë javë drejt qytetit ku u rrita. Kisha disa vite që nuk shkelja më atje. Dy-tre herët e fundit që e vizitova pata ndjesi të çuditshme, përshtjellim ndjenjash pak a shumë, por jo në atë formën që përshkruhet në libër, por në kuptimin që, herë gëzoja si fëmijë kur shikoja diçka të njohur që më sillte kujtime të bukura dhe të harruara, herë turbollohesha nga imazhi i diçkaje që më risillte në mendje momente të vështira të adoleshencës sime.
Une nje dhimbje pa fund zgjodha…
qe ty kurre mos te te lendoja
Dhimbjen ne zemer e mbaj…
qe hallin tim me ty s’mund ta ndaj
Familja eshte problemi me i madh pasi askush nuk na do me shume se ata dhe askend nuk duam me shume se ata, por per fat te keq dashuria e tyre ndonjehere nuk ecen ne menyre paralele me mirekuptimin. Ne shume raste ata thjeshte nuk jane te afte per te na kuptuar pasi jane te rrethuar nga mungesa e informacionit dhe nga presioni konstant. Une jam perballur me familjen time para dy vitesh dhe jam i bindur se qe prej asaj dite ata nuk me duan as me shume e as me pak. Per ata jam ai qe kam qene, me duan sic me kane dashur gjithmone, por raporti jone nuk eshte i njejte.
Ndihem i fyer nga realiteti shqiptar. Jetojme ne nje vend ku injoranca e imponuar nuk lejon persona te ndryshem te jetojne te lumtur. Ne momentin qe ne televizor trasmetoheshin pjese nga “Pedalimi Kunder Homofobise” une rrija me zemer te ngrire se mos me kishin kapur kamerat. Nuk me vjen turp qe isha ne ate pedalim, perkundrazi ndihem krenar. Frika e vetme qe kisha ne ato momente ishte fakti qe shume nga personat qe na rrethojne, ne te tilla situata nderthurin injorancen me ligesine dhe perpiqen te intimodojne familjen time. Mund te them qe gjate atyre pak minutave pedalim kam perjetuar emocionet me te bukura te jetes sime.
Historiaime.al është një zë i pavarur në mbrojtje të të drejtave të njeriut. Ne raportojmë si për shkeljet e të drejtave të njeriut ashtu edhe për histori njerëzore që i promovojnë këto të drejta. Ky projekt synon të ndryshojë qëndrimet jo fort etike karshi të drejtave të njeriut nga ana e medias kombëtare si ajo e shkruar, ashtu edhe ajo vizive dhe media e re online.
