Që do bëje si gore këtë e prisja në fakt, sapo vendosa të të shkruaja herën e parë. Kësisoj, fakti që kishe hapur feisbukun dhe kishe kërkuar muzikën që dëgjoj, e librat që lexoj, kjo s’mu duk çudi për t’u çuditur. Po që do bëheshe për haloperidol e do merrje 10 ditë të më përgjigjeshe ktë se prisja o Sono, o Bred Piti në rezervë i Rilindjes Demokratike. Gazeta e Berishës duhet të jetë rëndë emocionalisht derisa me 100 mijë euro që merr nga ministria e Mbrojtjes, boton eksitimin tënd të dyshimtë dhe trishtimin tënd prej zonje Shnajder të Laprakës. Budallait i hapet rrugë, po jo një kllufi që shkruan dhe sidomos kur këtë e bën për të fituar terren të pamerituar. Një idiot që priti demokracinë që të arratisej nga institucionet përkatëse, është një idiot i kohës së re në arrati. Po ti je i fandaksuri i Rilindjes Demokratike që shkruan në emër dhe për një institucion që ka pushtetin, dhe përfaqëson Partinë në mazhorancë.

Organi zyrtar i Rilindjes Demokratike shkruan se : “Po ja, që ky Andi është një “çun oficeri” dhe xhins ushtarakësh të kurvit nga një krahinë e Jugut. Që do të thotë se Andi rrjedh nga një gëlbazë gjeneralogjike e neveritëshme, një pështymore publike rruge proletare turbekolare plot gjak e qelb kanceroz”.

Për 100 vjetorin  e vendit, organi zyrtar i pushtetit ofendon me rradhë oficerët, ushtarakët e kurvit nga një krahinë (e papërcaktuar se s’ka rëndësi) e Jugut. I konsideron gëlbazë gjenealogjike të neveritshme, një pështymore publike proletare turbekolare plot gjak e qelb kanceroz. S’më habit që Berisha nuk do ta festojë në Vlorë festën e Pavarësisë pas kësaj. Por pse ja le një pallaske si ty dhe s’ka kurajën vetë, këtë se kuptoj. Pas Sonit që shkruan tek Rilindja Demokratike kundër Jugut në përgjithësi, pa dallim rakie, mali, territori, ngelet të dali dhe znj. Bardhi që t’i vërë vulën e Kryeministrisë kësaj deklarate. E tolerueshme sipas dikujt se je torollak, si harabel i hallakatur në trupin e një struci të tromaksur. Megjithatë mund të zgjidhje gazetën 55, një tjetër ulluk të Këshillit të Ministrave. Po ty të zgjodhi organi zyrtar i Berishës. Kaq. Ti si gjenital i kërrusur fute në listë të tjera mllefe që të ishe në linjë me përplasjen e kërkuar. O Son e keni provuar me Vlorën nga vjen im atë dhe jeni mbyll në kotece duke luajtur si statuja femrash antike. Andej nga vjen im atë, dajën e baballarëve të vet Isuf Luzin nuk e shitën në diktaturë, në ndryshim nga disa personazhe që vëllait i dëshmuan në gjyq. Soni je legen si Xhaferi që Noli e përdor si lolo poezish.

(marrë nga Salep Sulltan)

Dhe rakia vete-vjen

Xhafer Ypi na mbërthen

Dhe për lot na mallëngjen

Rreth konopit me legjen.

Ti i nderuar zëdhënës zyrtar i Rilindjes Demokratike je interesant se nuk e fsheh dëshirën e kësaj partie për të dhunuar klasën që nuk i përket. Ty të kuptoj se u gjende 50 vjeç i virgjër me një familje që ishte pjesë e një poezie që quhet Salep Sulltan. Salep për të të kujtuar se në këtë moshë një i virgjër vetëm në një film për të qeshur nuk është ende impotent.

Ti je i mirëkuptuar që të kesh fantazi dhe të tipit: “Fillim të cilin Kristi e ka rrëfyer vetë fije-për-pe në një shkrim të gjatë ku Kristi Kananaj përshkruan deri në imtësi qefin e pfund dhe dhimbjet e paharruara që provoi gjatë përdhunimit që Kristit adoleshent i bëri një jevg fshesaxhi në stadiumin e Pogradecit gjatë një mbasditeje vjeshte me shi dhe suferinë. Ndodhi pikërisht atë ditë që klithmat e qefit të Kristit me brenda ythës arin e fshesaxhiur, surratin pas murit, këmbët e hapura njërën në Lin tjetrën në Zagorçan, u dëgjuan deri në Tiranë nga shokët e tij të MJAFT-i, të cilët fill pas këtij rrëfimi e thirrën Kristin urgjent në gjirin e tyre të vinte e të rrinte si e meritonte”. Që të “përkthehet” teksti yt o Yp në atë që fantazon realisht nuk duhet të bezdisim Frojdin. Fantazia e pashprehur tregon një lloj vetëpërmbajtje, por rasti yt e ka kalu ylberin o Ypber. Zoti të rujt ty dhe ata që ke afër. Shpresoj të mos kenë fëmijë, se do duhet t’i shoqërojnë me polici kur ti nuk je në gjumë dreke. Shqetësimi ngelet se organi zyrtar i Partisë që pretendon se po integron shqiptarët në një botë më të civilizuar, të boton, se me sa duket eksitohen të gjithë me elementë pedofilie.

…

10 rreshta si të tutë që të kuptosh se stili yt poetiko dramatik është i vjetër si letërsi pastërma dimri nga ajo që vetëm ti mund ta gëlltisësh.
Son i një partie me hero Boden, dhe supermen Bumçin je i vetmi njeri që ecën si i shkartis keq te letrat higjenike dhe mendon si gjirafë nën efekte hipnoze. Si deve që ka

endërr të këndojë lakuriq në opera për meshkuj të rangut të lartë. Ti dukesh sikur je ushqyer me gigabite idiotësie, dhe elektroshokun në familje e kishit në vend të qurravitjes familjare kundër serialit Izaura në fundvitet ‘80. Modeli yt i flokëve s’ka kujt t’i ngjajë, se flokët i ke si sirena deti. Jo ekzistente në botën reale. Të bëje seks për ty, deri vonë ishte e pamundur, ndaj dhe sot je krijesë shterpë si bota jote shpirtërore, si mungesa e seksit për të krijuar një çudi tjetër kozmike, gjenetikisht në rregull ndoshta, por me habere të tmerrshme kur të edukohej. Një krijesë Salepi new stile, si mirëkëll of fridëm e atij që të gjen gazetë për të çliruar kastravecin në stilin tënd post kapsit. Të duhen kapsula për diarre, të duhet fantazi me “ythë” e “ut”. Dhe sigurisht organi zyrtar i Partisë demokratike për t’u liruar.

…

P.s 1 Kur thua: “Mua edhe në varr do vijnë t’ë m’i puthin e lëpijnë kockat femra”, kuptoj shqetësimin e njerëzve të MJAFT që fshihnin qenin sa herë që vije tek zyrat, i ofroje lekë kafshës së gjorë dhe askush s’e kuptonte arsyen.

P.s 2 S’do të të isha përgjigjur nëse do ta botoje diku gjetkë, por tek Rilindja Demokratike, më duket më tepër se një parodi injorantësh e shkruar për injorantë të tjerë. Më duket si thirrje për përplasje Jug me Veri. K’tu lajmësi ndoshta s’mban përgjegjësi se është torollak i lezetshëm, por dërguesi që s’e ka për herë të parë këtë provokim duhet t’i bëjë mirë llogaritë.

Ky shkrim i Andi Kananaj eshte pergjigje e nje shkrimi te Edison Ypit ne gazeten zyrtare te PD-se http://www.rilindjademokratike.com/RD%2014%20nentor/koment.htm

 

---

---

Lajmi me poshte eshte botuar nga Respublica.al. Historia Ime e mbeshtet fuqimisht kete nisme. Aktivistet per te drejtat e LGBT ne Aleancen Kunder Diskriminimit dhe Pro LGBT do te kontribuojne financiarisht ne menyre vullnetare per ti ardhur ne ndihme familjes Bejko.

Familja e Lirak Bejkos, i cili u vetëdogj në shenjë proteste ndaj menefegrizmit të qeverisë shqiptare për grevën e urisë së të burgosurve politikë, nuk pranoi asnjë ndihmë financiare nga qeveria në fjalë, por i përballoi shpenzimet e ceremonisë mortore të Lirakut me borxhe që mori nga njerëz të afërt. Për të ndihmuar familjen e Lirakut në shlyerjen e këtyre borxheve, Shoqata e Pavarur e të Përndjekurve Politikë ka krijuar Fondin e Solidarizimit me Familjen e Lirak Bejkos në Raiffeisen Bank. Në këtë fond mund të transferojnë para (në lekë, euro e dollarë) kushdo e nga kudo, dhe të drjetën e tërheqjes së tyre e kanë vetëm dy vajzat jetime të Lirak Bejkos, na tha e veja e tij në një intervistë me të.

Për ata që janë të interesuar të kontribuojnë për Fondin e Solidarizimit me Familjen e Lirak Bejkos, informacioni i mëposhtëm është i nevojshëm për transfertat e kontributeve:

Raiffeisen Bank, Tirana, Albania, SWIFT Code SGSBALTX
Nr. Llogarisë në Dollarë Amerikanë: AL68202110440000000002549152
Nr. Llogarisë në Euro: AL21202110440000000001549152
Nr. Llogarisë në Lekë: AL71202110440000000000549152

---

---

Rrëfimi per gazeten Shekulli i një vajze Rome nga Korça, eksperienca e saj në konkurset e bukurisë dhe diskriminime që ka hasur për shkak të ngjyrës së lëkurës. 

Engjëllushe Kosturi është një nga vajzat me të bukura të Korçës, ndoshta më e bukura. Për shumë njerëz ajo është hirushja e këtij qyteti. Vështrimi i saj është magjepsës, eleganca e saj është rrëqethëse. Kjo vajzë i përket komunitetit rom. Vjen nga një familje e vjetër e Korçës.

Të parët e saj kanë qenë tregtarë të dëgjuar. Në festivalin e vitit 2010, të organizuar në Maqedoni, ku merrnin pjesë të gjitha vajzat rome të Ballkanit ajo u vlerësua si vajza më e bukur e tyre. Por tashmë Engjëllushja ka filluar të mendojë për një largim të përhershëm nga Shqipëria. E shikon si të pamundur, mbijetesën në këtë vend. Engjëllushte Kosturi ka vendosur të kërkojë azil. Cilat janë motivet që po e nxisnin të ndërmarrë një hap të tillë na i shpjegon vetë Engjëlushte Kosturi, në këtë rrëfim për “Shekullin”. Kosturi rrëfen për përpjekjet e saj për të dal mbi paragjykimet që e kanë shoqëruar gjatë gjithë kësaj jetës. Me nervozizëm, por edhe me përlotje nëpër dhëmb ajo tregon rrugën drejtë së bukurës, ku në rastin e fundit ëndrra i ngeli në mes. Dëshira e saj ishte të merrte pjesë në “Miss Albania”. Por në momentin që pohoi se ishte Rome, rruga e saj drejtë kurorës u mbyll “papritur”.

 Ju keni vendosur të shndërroheni në një azilkërkuese, cilat janë arsyet?

Tashmë u bënë dy vjet, që ndihem e dëshpëruar. Kam kuptuar, se mbijetesa për ne romët është e vështirë. Edhe pse mund të shndërrohesh në një “heroinë” me shpresën për t’ia dalë mbanë, përsëri arritja e qëllimeve të mia mbetet pamundësi. Vjen një moment që njeriu nis të mendojë, për realizimin e ëndrrave të veta, por pikërisht në këtë çast nis të kuptojë se përpara tij ndodhet një mur i madh, i pakapërcyeshëm. Ky mur është diskriminimit që na bëhet, në çdo hap të jetës që hedhim. Dhe kjo është tejet dëshpëruese. Për këtë arsye kam vendosur të kërkoj azil në çdo vend të botës, kudo që të jetë e mundur. 

Doni të thoni se jeni përballur me përvoja të tilla?

Sigurisht që po, por fillimisht dëshiroj të them se kur isha tepër e vogël nuk mendoja kështu, ndoshta nga që nuk arrija ta kuptoja dot botën. Ndërsa rritesha, në shpirtin tim diçka nisi të ndryshonte, por sërish bota ime e vogël ishte e mbushur me shpresa dhe magji të shumta. Në vitin 2010, mora pjesë në festivalin ballkanik që zhvillohej në Maqedoni, ku merrnin pjesë vajzat më të bukura rome të të gjithë Ballkanit. Isha edhe unë atje, dhe kjo gjë ishte mjaft domethënëse për mua. U vlerësova si vajza më bukur e të gjitha pjesëmarrëseve. Pata përshtypjen se kisha filluar të fluturoja mbi retë. Bota m’u duk më e bukur, më e dashur, e mbushur me shpresë dhe jetë, por gjithçka do të përfundonte këtu. Dhe e dini pse? Sepse jam vajzë rome! 

Dhe kur u shënua çasti më i vështirë për ju? 

Pas festivali Ballkanik të Maqedonisë, sërish në vitin 2010 mora pjesë te “Miss Korça”. U vlerësova si shoqëruesja e parë e “Miss Korçës”. Tashmë kisha filluar të ndërtoja një ëndërr të madhe. Besoja se askush nuk do të donte të bëhej pengesë e jetës time. Kam lindur në Shqipëri dhe ndihem po aq shqiptare sa gjithë të tjerët. Ishte kjo arsye që më nxiti të merrja pjesë edhe te festivali “Miss Albania ” në Tiranë. Shumë vajza u paraqitën në atë konkurrim, ndoshta ishin 300, nuk mund ta them me saktësi. Isha e vetmja vajzë që përfaqësoja Korçën. Dola fituese në përzgjedhjen e parë, dola fituese edhe në përzgjedhjen e dytë, do të kisha qenë fituese edhe në përzgjedhjen e tretë, por pikërisht në këtë fazë të konkurrimit unë deklarova se isha vajzë rome. Fill pas kësaj unë nuk u përzgjodha më. Për herë të parë kuptova se të jesh rome nuk ishte një gjë e mirë. 

Çfarë ndodhi në jetën tuaj pas kësaj?

Pësova tronditjen më të madhe të jetës time. Bëra gjithçka që ishte e mundur që unë të vijoja konkurrimin, por kjo gjë nuk ndodhi. Më premtuan se do të më ftonin vitin e ardhshëm, bëhej fjalë për këtë vit, por ftesa sërish nuk mbërriti në shtëpinë time. Tashmë nuk jam vetëm unë që vuan dëshpërimin e madh, por e gjithë familja. Edhe ata mendojnë ashtu si mua: Vajzat rome nuk mund të marrin pjesë në festivale bukurie, ato nuk mund të përfaqësojnë as qytet e tyre shqiptarë ku kanë lindur e janë rritur. Pas gjithë këtyre, më thoni ju, a kam të drejtë të kërkoj azil kudo që të jetë ai, në cilindo vend të botës? Më thoni, a kam të drejtë të përmbush edhe unë ëndrrat e mia, ashtu si gjithë të tjerët? Më thoni, cili dotë ishte ai vend i botës që do të më thoshte: “Jo Engjëllushe ju nuk mund ta përfitoni të drejtën e azilit? 

Intervistoi per Shekullin Vepror Hasani 

 

---

---